สัปดาห์ที่แล้วฉันมีโอกาสได้สำแดงความกรุณาหลายครั้ง ถึงฉันทำได้ไม่ดีที่สุด แต่ก็พอใจกับวิธีที่ฉันรับมือกับสถานการณ์คือ แทนที่จะโกรธ ฉันกลับบอกว่า “ฉันเข้าใจว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ฉันเองก็มีส่วนผิด” แล้วฉันก็จากมา

ตามระดับการให้คะแนนของฉัน ฉันสมควรได้คะแนนดีมาก ไม่เต็มแต่ก็เกือบเต็ม ฉันแอบคิดอยู่ลึกๆว่าในอนาคตจะมีคนทำดีกับฉันบ้าง เพราะฉันทำดีกับคนอื่นไว้

เช้าวันอาทิตย์ต่อมาที่คริสตจักร เราร้องเพลง “พระคุณพระเจ้า” และจู่ๆทัศนคติที่อาจหาญของฉันก็ถูกตีกลับด้วยประโยคที่ว่า “พระคุณพระเจ้านั้นแสนชื่นใจ ช่วยได้คนชั่วอย่างฉัน”

ฉันคิดอะไรอยู่! ความกรุณาที่เราสำแดงแก่ผู้อื่นไม่ใช่ของเรา เหตุผลเดียวที่เราสามารถ “ให้” ความกรุณาหรือพระคุณแก่ใครได้ ก็เพราะพระเจ้าประทานพระคุณให้กับเราแล้ว สิ่งที่เราส่งต่อได้ ก็มีแต่สิ่งที่เราได้รับจากพระองค์แล้วเท่านั้น

ผู้รับมอบที่ดีมองหาโอกาสส่งต่อสิ่งที่ได้รับจากพระเจ้าไปสู่ผู้อื่น ขอให้เราทุกคน “เป็นผู้รับมอบฉันทะที่ดี ที่แจกและสำแดงพระคุณนานาประการของพระเจ้า” (1 ปต.4:10) – JAL