ภาษิตอัฟริกันกล่าวไว้ว่า “ถามไว้ไม่หลงทาง” เราใช้แนวคิดนี้พิจารณาคำถามของดาวิดในสดุดี ซึ่งแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน ว่าดาวิดกำลังแสวงหาการทรงนำจากพระเจ้าว่าท่านควรไปทางใด

ลองดูตัวอย่างคำถามบางข้อที่ดาวิดถาม

“โอ ข้าแต่พระเจ้า อีกนานสักเท่าใด” (6:3) คำถามที่กระตือรือร้นอยากเห็นแผนการของพระเจ้าสำเร็จ

“มนุษย์เป็นผู้ใดเล่าซึ่งพระองค์ทรงระลึกถึงเขา” (8:4) ถามเพราะรู้สึกยำเกรงที่พระเจ้าทรงห่วงใยแม้กระทั่งคนบาป

“ไฉนพระองค์…ทรงซ่อนพระองค์เสียใน ยามยากลำบาก” (10:1) คำถามที่แสดงความปรารถนาที่จะให้พระเจ้าทรงสถิตอยู่ด้วย

“ข้าแต่พระเจ้า ผู้ใดจะอาศัยอยู่ในพลับพลาของพระองค์ ผู้ใดจะอยู่บนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์” (15:1) คำถามสำคัญที่สุดว่าใครจะได้อยู่กับพระเจ้า

ดาวิดตั้งคำถามยากๆกับพระเจ้า ท่านรู้ว่าการหลงเจิ่นเป็นอย่างไรเมื่อท่านเมินพระเจ้าและเดินตามเส้นทางแห่งความบาปของตัวเอง แต่ขณะที่ท่านเขียนพระธรรมสดุดี ท่านก็แสวงหาความชอบธรรม คือท่านแสวงหาว่าพระเจ้าทรงมีพระทัยอย่างไรต่อเรื่องยากๆ

เช่นเดียวกับดาวิด คุณเองก็มีคำถาม จงถามต่อไป แล้วโดยความเชื่อ ในพระวจนะของพระเจ้าและการทำงานของพระวิญญาณบริสุทธิ์ จงฟังเมื่อพระองค์นำคุณไปในทางของพระองค์ – JDB