อาณาจักรของฉัน?
วันอังคารที่ 30 มีนาคม
อ่าน: 1 เปโตร 3:8-17
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: : ผู้วินิจฉัย 9-10, ลูกา 5:17-39
ในปี 1977 เควิน บอกห์ วัย 15 ปี กับเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันคนหนึ่งตกลงใจที่จะสร้างเมืองขึ้นมาเพื่อความสนุก แล้วสาธารณรัฐโมโลเซีย ก็ถือกำเนิดขึ้นเมื่อทั้งสองวาดแผนที่ ทำเงินกระดาษ และทำธง ปัจจุบันนี้ ประเทศเล็กๆของบอกห์ ยังคงดำเนินไปในแบบเดียวกับเมื่อเริ่มต้นขึ้น คือ เพื่อความสนุก เมื่อนักข่าวของชิคาโก ทริบูน ชื่อคอลลีน มาสโตนีย์ สำรวจอาณาจักรขนาด 1.3 เอเคอร์ในทะเลทราย่าเนวาดาของเขา บอกห์ยืนยันกับเธอว่าเขายังคงจ่ายภาษีให้กับรัฐบาลของสหรัฐ หรือที่เขาเรียกว่า “เงินช่วยเหลือต่างประเทศ”
“มันเป็นแค่เรื่องสนุกๆ” บอกห์ยอมรับ “ผมทำแบบนี้ก็เพื่อความเพลิดเพลินและความสนุกสนานที่ได้มีประเทศเป็นของตนเอง”
มีคนไม่มากนักที่สร้างประเทศเป็นของตัวเอง แต่เราต่างมีอาณาจักรในใจที่เราเลือกแล้วว่าใครจะเป็นผู้ครอบครอง เปโตรเขียนไว้ว่า “จงเคารพนับถือพระคริสต์” (1 ปต. 3:15) “เคารพนับถือ” หมายความว่าการยกย่องให้พระคริสต์เป็นองค์พระ ผู้เป็นเจ้าหรือผู้ปกครองเหนือชีวิตเรา”
มีบางอย่างในตัวเราแต่ละคน ที่ปรารถนาจะกุมบังเหียนชีวิตของเราเอง อาจมีมุมเล็กๆ ที่เราถือสิทธิ์ความเป็นเจ้าของจิตวิญญาณของเราเอง และไม่ฟังใครนอกจากตัวเอง
แต่อิสรภาพที่แท้จริงจะเกิดขึ้นเมื่อเรายอมให้พระคริสต์ครอบครองหัวใจของเรา – DCM
ตัวฉันเองต้องเลือกตัดสินใจ
ว่าจะให้ตัวตนเก่าตายหรืออยู่
ตัวฉันเองอยากเลือกองค์พระเยซู
ให้เป็นผู้ครอบครองบัลลังก์ใจ – Christiansen
เมื่อพระคริสต์ครอบครองใจเรา เท้าของเราจะเดินในทางของพระองค์