วันศุกร์ที่ 12 มีนานาคม

อ่าน: 1 โครินธ์ 1:10-17
ข้าพเจ้าวิงวอนท่านในพระนามของพระเยซูคริสตเจ้าของเรา ขอให้ท่านปรองดองกัน อย่าถือพวกถือคณะ – 1 โครินธ์ 1:10

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เฉลยธรรมบัญญัติ 17-19, มาระโก 13:1-20

นกเค้าจุดได้หายไปจากประเทศสหรัฐแล้ว แต่เดิมเชื่อกันว่าการตัดไม้เป็นภัยคุกคามที่สำคัญที่สุด แต่จากการวิจัยพบว่า นกเค้าที่มีสายพันธุ์ใกล้เคียงกันต่างหากที่เป็นปัญหา เนื่องจากในเวลา 15 ปีที่ผ่านมา นกเค้าโมงได้มีการขยายพื้นที่อาศัยมาทางฝั่งตะวันตกของประเทศอย่างรวดเร็ว นกเค้าโมงที่เคยอยู่เฉพาะทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำมิสซิสซิปปี ได้มาแย่งอาหารของ นกเค้าจุด นกเค้าโมงมีนิสัยก้าวร้าวและปรับตัวได้ดีกว่า

ในทำนองเดียวกัน ความขัดแย้งฝ่ายวิญญาณที่ร้ายแรงที่สุดก็ไม่ได้มาจากภายนอกคริสตจักร แต่มาจากคริสเตียนด้วยกันเอง ซึ่งเกิดขึ้นกับคริสตจักรในเมืองโครินธ์ และเปาโลเจตนาที่จะพูดถึงวิญญาณแห่งความแตกแยกที่แพร่กระจายไปในคริสตจักร วิญญาณร้ายนี้เป็นอันตรายต่อเอกภาพของคริสตจักร เปาโลซึ่งมีหัวใจของผู้เลี้ยง ได้หนุนใจชาวเมืองโครินธ์ให้ปรองดองกันในสิ่งที่เป็นสาระสำคัญ และไม่แตกแยกกันในเรื่องที่ไร้สาระ ประชาชนทะเลาะทุ่มเถียงกันเพราะต่างคนต่างฝักใฝ่ในผู้นำคริสเตียนที่แตกต่างกัน ทั้งเปาโล อปอลโล เปโตร และแม้แต่พระคริสต์ ในความแตกแยกนี้พวก เขากำลังยกย่องผู้นำที่เขาศรัทธาขึ้นมา เหนือความเป็นหนึ่งเดียวกันในพระคริสต์

เปาโลกล่าวว่าสิ่งสำคัญที่ควรจะทำให้คริสตจักรเป็นหนึ่งเดียวกันคือ การประกาศข่าวประเสริฐ นั่นควรจะเป็นเป้าหมายร่วมของเราด้วยเช่นกัน – MW

ขอพระเจ้าประทานพรอันมากล้น แก่พวกเราทุกคนในที่นี้
เป็นหนึ่งเดียวปรนนิบัติองค์ภูมี ตามพระองค์ทรงบอกชี้ใช้เราไป – Fennema

คริสตจักรที่เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวคือ คริสตจักรที่เข้มแข็ง