วันพฤหัสที่ 4 มีนาคม

อ่าน: ปัญญาจารย์ 2:1-11
ทุกอย่างก็อนิจจัง คือกินลมกินแล้ง และไม่มีประโยชน์อะไรภายใต้ดวงอาทิตย์ – ปัญญาจารย์ 2:11

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: กันดารวิถี 31-33 มาระโก 9:1-29

หลังจากศึกษาผลกระทบของภาวะเศรษฐกิจรุ่งเรืองของญี่ปุ่นภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ริชาร์ด อิสเตอร์ลิน สรุปว่า การเติบโตทางเศรษฐกิจไม่ได้ทำให้คนเรามีความพึงพอใจมากขึ้นเสมอไป แต่เมื่อไม่นานมานี้ นักเศรษฐศาสตร์ เบตซี่ย์ สตีเวนสัน และจัสติน วอล์เฟอร์ ได้ทำการสำรวจในกว่า 100 ประเทศ และได้ข้อสรุปว่า ความพึงพอใจในชีวิตที่สูงที่สุดปรากฏอยู่ในประเทศที่ร่ำรวยที่สุด

แล้วใครถูกกันแน่? ลองถามผู้เขียนพระธรรมปัญญาจารย์ดู เขาน่าจะรู้ เพราะเขาร่ำรวยมาก (2:8) เขามีทรัพย์สมบัติมากมายพอที่จะลองทำทุกอย่างในโลกนี้ได้ และเขาก็ทำแล้ว เขาปล่อยตัวไปกับความสนุกสนาน (ข้อ 1-3) โครงการใหญ่โต (ข้อ 4-8) ความบันเทิง (ข้อ 8 ) และงานหนัก (ข้อ 10-11) แต่เขาก็สรุปว่าทุกอย่างนั้น “อนิจจัง คือ กินลมกินแล้ง และไม่มีประโยชน์อะไรภายใต้ดวงอาทิตย์” (ข้อ 11)

ความอิ่มใจที่ยั่งยืนไม่ได้มาจากการได้ครอบครองสิ่งของที่จับต้องได้ เช่น บัญชีเงินฝาก หรือวัตถุเครื่องใช้ต่างๆ โลกทุกวันนี้ได้ทำให้เห็นแล้วว่าสิ่ง เหล่านี้อาจสูญเสียคุณค่าไปได้ในพริบตา เราต้องแสวงหาความสุขแท้จากใครคนหนึ่งที่ไม่ได้มาจาก “ภายใต้ดวงอาทิตย์” นั่นคือ พระเยซู องค์พระผู้ช่วยให้รอดของเรานั่นเอง

ผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญ ฟลอยด์ ฮอกกินส์ ได้เขียนไว้ว่า “ข้าได้ค้นพบเส้นทางแห่งความยินดี ข้าได้ค้นพบเส้นทางเปรมปรีดิ์ ข้าได้ค้นพบการบรรเทาความทุกข์ใจ… เมื่อได้พบพระเยซู” มีเพียงพระองค์เท่านั้นที่สามารถประทานความยินดีอันเต็มเปี่ยม (ยน.15:11) – CPH

ขอเพียงมีพระเยซูข้าชื่นบาน
เพราะความรักยั่งยืนนานผูกพันข้า
ทรงสัตย์ซื่อแม้ผันผ่านกาลเวลา
ข้าเชื่อว่าเป็นเช่นนี้ตลอดไป – Crosby

มารู้จักพระเยซู แล้วคุณจะรู้จักความสุข

Read more…