วันอังคารที่ 2 มีนาคม

อ่าน: ลูกา 4:16-21
พระองค์ทรงรักษาคนที่ชอก ช้ำระกำใจ และทรงพันผูกบาดแผลของเขา – สดุดี 147:3

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: กันดารวิถี 26-27, มาระโก 8:1-21

เลสลีย์และลูกสาวสองคนกำลังจะถูกไล่ออกจากบ้านของตนเอง เลสลีย์เชื่อว่าพระเจ้าช่วยได้ แต่จนถึงตอนนี้ พระองค์ก็ยังไม่ได้สำแดงให้เห็นเลยว่าจะช่วยอย่างไร เธอสงสัยว่า พระเจ้าอยู่ที่ไหน? ในระหว่างที่ขับรถไปศาล เธออธิษฐานขอให้พระเจ้าทำอะไรสักอย่าง แล้วเธอก็ได้ยินเสียงเพลงจากวิทยุว่า “พระเจ้าอยู่ที่นี่! ให้ผู้ชอกช้ำระกำใจได้ยินดี” หรือนี่จะเป็นคำยืนยันจากพระเจ้าที่เธอกำลังรอคอย?

ภายในห้องพิพากษา เลสลีย์ยืนอยู่ต่อหน้าผู้พิพากษา ฟังคำตัดสินและลงชื่อในเอกสารทางกฎหมาย แต่พระเจ้าก็ยังไม่ได้ประทานคำตอบให้กับเธอ

ขณะที่เลสลีย์กำลังเดินไปที่รถ มีรถกระบะคันหนึ่งมาจอดเทียบข้างๆเธอ “คุณครับ” คนขับพูดขึ้น “ผมได้ยินคำให้การของคุณในศาลแล้ว และผมเชื่อว่าพระเจ้าอยากให้ผมช่วยคุณ” แล้วเขาก็ช่วยเหลือเธอ แกรี่ช่วยให้เลสลีย์ได้ติดต่อกับผู้หญิงคนหนึ่งในคริสตจักรท้องถิ่น ที่สามารถช่วยประสานงานกับหลายฝ่ายที่มีส่วนเกี่ยวข้องและช่วยให้กระบวนการมีผลย้อนหลัง ทำให้เลสลี่ย์และลูกๆสามารถอยู่ในบ้านต่อไปได้

เวลาที่มีคนถามว่า “พระเจ้าอยู่ไหน?” คำตอบก็คือ “อยู่ที่นี่” วิธีหนึ่งที่พระเจ้าใช้ในการทำพระราชกิจของพระองค์ คือผ่านทางคริสเตียนอย่างแกรี่ ที่สานต่อพระราชกิจที่พระเยซูได้ทรงเริ่มต้นเอาไว้ คือ การทรงรักษาคนที่ชอกช้ำระกำใจ และทรงพันผูกบาดแผลของเขา (สดด.147:3) – JAL

พระเจ้าทรงอยู่ใกล้ที่ข้างกาย
อยู่ที่นี่มิห่างหายทรงนำหน้า
ทรงอยู่ใกล้ช่วยเหลือทุกเวลา
เพราะรู้ว่าทรงอยู่ใกล้จึงไม่กลัว – D. De Haan

เมื่อเรารักพระเจ้า เราจะรับใช้ผู้อื่น