วันจันทร์ที่ 22 กุมภาพันธ์

อ่าน: โรม 5:1-5
และความหวังใจมิได้ทำให้เกิดความเสียใจเพราะผิดหวัง – โรม 5:5

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: กันดารวิถี 4-6, มาระโก 4:1-20

ผมรับราชการในกองทัพเมื่อหลายปีก่อน และรู้สึกยินดีอยู่เสมอที่ผมได้ใช้เวลาหลายปีนั้นรับใช้ชาติ อย่างไรก็ตาม ผมอยากจะบอกว่า ช่วงเวลาที่น่าจดจำที่สุดของผมในการปฏิบัติหน้าที่คือระยะเวลาสั้นๆตอนที่ผมเป็น “ทหารใกล้ปลด”

ทหารใกล้ปลด คือทหารซึ่งเหลือเวลาเพียงไม่กี่สัปดาห์ก่อนปลดประจำการ พวกเขาจะใช้เวลาที่เหลือ “ดำเนินการปลดประจำการ” ด้วยการไปที่คลังเสบียงและที่ทำการของนายทหารฝ่ายพลาธิการ เพื่อรายงานตัวและส่งคืนยุทโธปกรณ์ สิ่งที่ผมจำได้มากที่สุดในช่วงเวลานั้นก็คือฝีเท้า ที่มีชีวิตชีวาของผม และผมปฏิบัติหน้าที่ด้วยหัวใจที่มีความสุขและไร้กังวล ผมมีภาระหน้าที่ แต่มีความกังวลใจเพียงน้อยนิด เพราะผมรู้ว่าผมกำลังจะได้กลับบ้าน

ตอนนี้ผมเป็น “ทหารผ่านศึก” และกำลังก้าวสู่การเป็นทหารใกล้ปลดอีกครั้งอีกไม่นานผมก็จะปลดประจำการจากภารกิจของผมในโลกนี้ อีกครั้งหนึ่งที่ฝีเท้าของผมมีชีวิตชีวาและจิตใจของผมเบาสบาย เพราะผมรู้ว่าอีกไม่นาน ผมจะได้กลับบ้าน นั่นคือทัศนะที่พระเยซูและเหล่าสาวกของพระองค์เรียกว่า “ความหวังใจ” (กจ.24:15; รม.5:2,5)

ความหวังใจในความหมายของพระคัมภีร์คือความแน่นอนและความเชื่อมั่น คือการเชื่ออย่างมั่นคง ไม่คลอนแคลนและทรหด ว่าเราจะถูกชุบให้เป็นขึ้นใหม่ (ดังเช่นพระเยซู) และจะได้รับการต้อนรับเข้าสู่ บ้านนิรันดร์ของเรา เท่านี้ก็มากพอที่นำความปีติยินดีมาสู่จิตใจ และนำพลังมาสู่จังหวะก้าวของเราในทุกวันนี้ – DHR

ชีวิตครบบริบูรณ์พระเจ้าให้ เรารับใช้พระองค์ในโลกนี้
แม้เวลาล่วงไปทุกนาที แต่เรามีความหวังในสวรรค์นิรันดร์ – Hess

พระคริสต์ผู้ฟื้นคืนพระชนม์จะเสด็จมาจากสวรรค์ เพื่อรับคนของพระองค์ไป