วันพุธที่ 10 กุมภาพันธ์

อ่าน: ลูกา 12:13-21
เพราะว่าทรัพย์สมบัติของท่านอยู่ที่ไหน ใจของท่านก็อยู่ที่นั่นด้วย – ลูกา 12:34

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เลวีนิติ 8-10, มัทธิว 25:31-46

ผมเฝ้าดูความผันผวนของตลาดหลักทรัพย์ และครุ่นคิดถึงผลของความกลัวและความโลภ มีตัวละครตัวหนึ่งในภาพยนตร์ยุค 1980 ยึดหลักปรัชญาว่า “ความโลภดีจริง ไม่มีคำใดที่ดีกว่านี้ ความโลภถูกต้อง! ความโลภได้ผล! …ความโลภ (จะ) ปกป้อง…อเมริกา!” ช่างเป็นความคิดที่โง่เขลา!

ผมนึกถึงเหตุการณ์ที่ชายคนหนึ่งทูลขอให้พระเยซูเป็นผู้ชี้ขาด และสั่งให้พี่ชายของเขาแบ่งมรดกให้เขา พระองค์ปฏิเสธคำขอ แต่ทรงสำแดงพระกรุณาที่ยิ่งใหญ่กว่า พระองค์ทรงชี้ให้เห็นถึงแรงจูงใจ ที่อยู่เบื้องหลังคำขอของเขาและผลที่จะตามมา “จงระวังและเว้นเสียจากการโลภทุกประการ เพราะว่าชีวิตของคนมิได้อยู่ในการที่มีของฟุ่มเฟือย” (ลก.12:15)

แล้วพระองค์ตรัสคำอุปมาเรื่องชายคนหนึ่ง ซึ่งเก็บเกี่ยวพืชผลได้มาก และเริ่มวางแผนที่จะเพิ่มพูนและเพลิดเพลินกับความร่ำรวยของเขา พระองค์สรุปว่า “แต่พระเจ้าตรัสแก่เขาว่า ‘โอ คนโง่ ในคืนวันนี้ชีวิตของเจ้าจะต้องเรียกเอาไปจากเจ้า แล้วของซึ่งเจ้าได้รวบรวมไว้นั้นจะเป็นของใครเล่า’ คนที่ส่ำสมทรัพย์สมบัติไว้สำหรับตัว และมิได้มั่งมีจำเพาะพระเจ้าก็เป็นเช่นนั้นแหละ” (ข้อ 20-21)

ปัญหาของความโลภคือในท้ายที่สุดทรัพย์สมบัติของเราจะหมดไป แต่ที่แย่ไปกว่านั้นคือตัวเราก็จะหมดสิ้นไป สิ่งที่ดีกว่าคือการส่ำสมทรัพย์สมบัติไว้ในแผ่นดินสวรรค์ ลงทุนในความมั่งมีฝ่ายวิญญาณ และ”มั่งมีจำเพาะพระเจ้า” – DHR

อย่าสั่งสมทรัพย์สินอนิจจัง ความมั่งคั่งแท้จริงอยู่ในสวรรค์
องค์พระเจ้าทรงจัดเตรียมที่แห่งนั้น เพื่อสักวันเราร่วมสุขกับพระองค์ – Branon

ทรัพย์สมบัติที่แท้จริง คือสิ่งที่เราลงทุนเพื่อนิรันดรกาล