วันศุกร์ที่ 5 กุมภาพันธ์

อ่าน: เอเฟซัส 4:11-16
เขาเป็นเช่นต้นไม้ที่ปลูกไว้ริมธารน้ำ – สดุดี 1:3

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: อพยพ 36-38, มัทธิว 23:1-22

ในบั้นปลายชีวิตที่เงียบสงบ ผมวางแผนที่จะเฝ้าดูการเติบโตของต้นเบิร์ชที่ผมปลูกไว้ครั้งยังเป็นต้นอ่อนเมื่อ 30 กว่าปีก่อน ตอนนี้ มันเติบโตสวยงามเต็มที่ อยู่่นอกหน้าต่างบ้านเรา ทั้งยังงดงามในทุกฤดูกาล

เช่นเดียวกับความบากบั่นฝ่ายจิตวิญญาณของเรา เราอาจจะปลูก รดน้ำ และเป็นกังวลกับ “ต้นอ่อน” (ผู้ที่เราดูแลเอาใจใส่) ของเราชั่วขณะหนึ่ง แต่พระเจ้าเท่านั้นที่สามารถทำให้เติบโตเป็น “ต้นไม้”

บางครั้งผมติดต่อกับคนเหล่านั้นที่ผมเคยดูแลเอาใจใส่เมื่อหลายปีที่แล้ว และค้นพบด้วยความปีติยินดีว่าพวกเขาได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่และเป็นผู้ที่พระเจ้าทรงใช้ได้ โดยผมไม่ได้ช่วยเหลืออะไรเลย สิ่งนี้ย้ำเตือนผมว่าผมได้ปลูกและรดน้ำชั่วระยะเวลาหนึ่ง และช่วยผู้อื่นให้ “จำเริญขึ้นทุกอย่างสู่พระองค์ผู้เป็นศีรษะคือพระคริสต์” (อฟ.4:15) แต่พระองค์เท่านั้น “ทรงทำให้เติบโต” (1 คร. 3:6-7)

นักศาสนศาสตร์ชาวเยอรมัน เฮลมุท ธีลิคเคอ บันทึกไว้ว่า “ผู้ใดที่ไม่รู้จักการปล่อยวาง และไม่คุ้นเคยกับความชื่นชมยินดีซึ่งมาจากพระองค์ผู้ทรงทำพระประสงค์ของพระองค์ให้สำเร็จได้โดยไม่ต้องมีเรา และทรงทำให้ต้นไม้เติบโต…ผู้นั้นก็เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่น่าเวทนาเมื่อถึงวัยชรา”

ดังนั้น เมื่อผมอายุเท่านี้ ผมอาจจะมีต้นอ่อนที่ผมดูแลอยู่สักต้นหรือสองต้น โดยมากแล้วผมจะไม่หวงไว้ แต่จะเฝ้าดูพวกเขาเจริญเติบโต – DHR

คำอธิษฐาน: ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงใช้ข้าพระองค์ในชีวิตของคนอื่น ขอพระคำของพระองค์สอนให้ข้าพระองค์ช่วยผู้อื่นที่จะติดตามพระองค์ และทำให้ข้าพระองค์รู้จักวางใจ และไว้วางใจพระองค์ที่จะทรงทำงานในคนเหล่านั้น อาเมน

ผู้ที่ติดตามพระคริสต์ ก็ช่วยให้ผู้อื่นติดตามพระองค์ได้เช่นกัน