สิ่งที่เขียนไว้
วันจันทร์ที่ 1 กุมภาพันธ์
อ่าน: โรม 15:4-13
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: อพยพ 27-28, มัทธิว 21:1-22
เดือนมกราคมปีที่แล้ว สถานีโทรทัศน์อีเอสพีเอ็นนำเสนอภาพยนตร์ที่น่าสนใจเกี่ยวกับเพย์ตัน แมนนิ่ง ผู้เล่นกองหลังของทีมอินเดียน่าโพลิส โคลท์ (Idianapolis Colts) เขาเพิ่งได้รับเลือกเป็นผู้เล่นที่ทรงคุณค่าที่สุดของสโมสรฟุตบอลแห่งชาติ (FL) เนื้อเรื่องไม่ได้เกี่ยวกับฟุตบอล แต่เล่าว่าเมื่อมีนักกีฬาคนใดในทีมคู่แข่งซึ่งแมนนิ่งชื่นชม ประกาศยุติอาชีพนักกีฬา แมนนิ่งจะใช้เวลาเขียนข้อความยกย่องชื่นชมฝีมือและลักษณะนิสัยของพวกเขา ซึ่งเขาทำเช่นนี้มานานหลายปีแล้ว
ผู้รับแต่ละคนให้สัมภาษณ์ว่ารู้สึกประทับใจที่นักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลคนหนึ่งเขียนข้อความเฉพาะเจาะจงให้ เห็นได้ชัดว่าถ้อยคำที่ถูกเขียนขึ้นมามีพลังมากเพียงใด
ข้อความที่เขียนโดยนักกีฬาซึ่งได้รับการยกย่องอย่างเพย์ตัน แมนนิ่งอาจจะมีคุณค่าสูง แต่ไม่มีคำใดๆของมนุษย์เปรียบได้กับถ้อยคำที่มาจากพระเจ้าซึ่งเขียนไว้ ในพระวจนะ เปาโลบันทึกว่า “เพราะว่าสิ่งที่เขียนไว้ในสมัยก่อนนั้น ก็เขียนไว้เพื่อสั่งสอนเรา เพื่อเราจะได้มีความหวังโดยความเพียร และความชูใจด้วยพระคัมภีร์” (รม.15:4) ในพระคัมภีร์อันเป็นสติปัญญาซึ่งเปลี่ยนแปลงชีวิตได้ มีข้อความที่บอกเราเป็นการส่วนตัวว่าพระเจ้าปรารถนาให้เราเป็นอย่างไร และพระองค์ปรารถนาให้ชีวิตเราเป็นอย่างไร พระคำของพระองค์ประทานไว้ “เพื่อเราจะได้มีความหวัง” เมื่อเผชิญกับปัญหาชีวิต ให้เราอ่านพระคำของพระเจ้าด้วยใจขอบพระคุณ อ่านพระคำและเฝ้าดูพระวจนะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเรา – BC
พระคัมภีร์ดังมณีสินมีค่า นำชีวานิรันดร์ช่วยคนบาปผิด
จงใฝ่ใจใคร่ครวญอยู่เป็นนิจ วิญญาณจิตเติบโตเปี่ยมพระพร – Anon.
พระเจ้าตรัสกับผู้ที่ฟังด้วยใจ ผ่านพระคำของพระองค์
