ถูกขัง

January 5th, 2010

วันอังคารที่ 5 มกราคม

อ่าน: 2 ทิโมธี 2:1-10
ข้าพเจ้าจึงทนทุกข์ ถูกล่ามโซ่ดังผู้ร้าย แต่พระวจนะของพระเจ้านั้นไม่มีผู้ใดเอาโซ่ล่ามไว้ได้ – 2 ทิโมธี 2:9

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี ปฐมกาล 13-15, มัทธิว 5:1-26

        บันทึกของณ็อง โดมินิก โบบี้เรื่อง ชุดประดาน้ำและผีเสื้อ พูดถึงชีวิตของเขาหลังจากเส้นเลือดในสมองแตก ทำให้ต้องอยู่ในภาวะที่เรียกว่า “อาการถูกขัง” (Locked-in-Sydrome) ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นอัมพาตทั้งตัว แต่โบบี้สามารถเขียนหนังสือของเขาได้โดยการกระพริบตาข้างซ้าย ผู้ช่วยจะท่องตัวอักษร และโบบี้จะกระพริบตาเมื่อถึงตัวอักษรที่เขาต้องการ การเขียนหนังสือเล่มนี้ต้องกระพริบตาราวสองแสนครั้ง โบบี้ใช้ร่างกายเพียงส่วนเดียวที่เคลื่อนไหวได้เพื่อสื่อสารกับผู้อื่น
        ใน 2 ทิโมธี เราได้อ่านเรื่องราวประสบการณ์ของเปาโลที่อยู่ในภาวะ “อาการถูกขัง” อีกประเภทหนึ่ง ขณะที่ถูกคุมตัวอยู่ในบ้าน เปาโลได้รู้ว่าจุดจบใกล้จะมาถึง ด้วยเหตุนี้ท่านจึงบอกกับทิโมธีว่า “ข้าพเจ้าจึงทนทุกข์ ถูกล่ามโซ่ดังผู้ร้าย แต่พระวจนะของพระเจ้านั้นไม่มีผู้ใดเอาโซ่ล่ามไว้ได้” (2 ทธ.2:9) แม้ว่าท่านจะถูกโดดเดี่ยว แต่เปาโลก็ยังต้อนรับผู้มาเยือน เขียนจดหมายหนุนใจและชื่นชมยินดีที่ข่าวประเสริฐแพร่ไป
        สำหรับเราบางคน สภาวะแวดล้อมอาจทำให้เราถูกแยกจากผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นการนอนอยู่ในโรงพยาบาล ชดใช้ความผิดในเรือนจำ หรือนอนป่วยอยู่บ้าน อาจทำให้เรารู้สึกว่าเรากำลังเผชิญ “อาการถูกขัง” ถ้าคุณเป็นเช่นนี้ ทำไมไม่ลองอธิษฐานขอหนทางที่คุณจะติดต่อสื่อสารกับผู้อื่น? – HDF

ขอเพียงข้าได้รับใช้องค์พระเจ้า
แม้ใครเขาไม่เห็นว่าสำคัญ
ข้าพึงใจงานพระองค์มอบหมายนั้น
เพื่อพระนามอัศจรรย์เลื่องลือไกล – Anon.

ไม่มีงานใดที่เล็กเกินไป เมื่อทำเพื่อพระคริสต์



[click ขวาที่นี่ และ save as เพื่อ download มานาเสียง]


Audio Player for iPhone
  1. นพ
    January 7th, 2010 at 10:49 | #1

    ผมเคยเจอเคยไปบริจาคเลือด แล้วเกิดหน้ามืดไป ช่วงเวลานั้นผมรู้สึกตัวดีอยู่แต่ว่าผมไม่สามารถ ขยับร่างกายได้ และก็ไม่แน่ใจว่าหายใจอยู่ มันให้ความรู้สึกเหมือน “อาการถูกขัง” ช่วงเวลานั้น ผมก็อธิฐาน เพราะเหมือน ผมกำลังจะตาย แล้วอาการก็ค่อยๆ ดีขึ้น เริ่มผ่อนคลายแล้วก็ตาลืมขึ้นได้ มันเป็นเหมือนประสบการณ์พิเศษ เหมือนเฉียดๆ ตาย ผมเลยนึกจริงๆ ว่า นะเวลานั้น พระเจ้าเท่านั้นแหละที่ช่วยได้ไม่ใช่ใครที่ไหน และพระเจ้าก็จะฟังเรามากที่สุดเมื่อเราถูกขังอยู่ เพราะมีแต่พระเจ้าที่ได้ยินเรา……

  2. Lyn
    January 6th, 2010 at 01:36 | #2

    ขอพระเจ้าเสริมกำลังให้มากมายนะคะ

  3. เนย
    January 5th, 2010 at 20:23 | #3

    “อาการถูกขัง”

    มันสร้างความรู้สึกที่แย่ มาก ๆ ก่อนหน้านี้เราเพิ่งป่วยและต้องนอนอยู่ที่ห้องถึง 2 เดือน แบบนั่งไม่ได้ นอนอย่างเดียว

    มันเป็นช่วงเวลาที่ กว่าเราจะพ่านได้ยาก มาก พระเจ้าก็นำเราเรียนรู้จากชีวิตของ โยบ

    พี่น้องค่ะ แต่อ.เปาโลกับสามารถหนุนใจคนอื่นได้อีกในสภาพที่อ.เผชิญ

    ถ้าเราไม่สวมรองเท้าคู่เดียวกับพระเยซู เราคงไม่เข้าใจในสิ่งที่พระองค์เผชิญ ขอบคุณพระเจ้าค่ะ

  4. I LOVE JS
    January 5th, 2010 at 16:50 | #4

    เนื้อหนังก็เปื่อยเน่าไปในกาลเวลา
    แต่จิตวิญญาณข้าจะเติบโตในพระเจ้า
    ผู้ทรงสถิตย์ในฟ้าสวรรค์ดวงดาว
    และนำข้าไปในวิถ๊อันชอบธรรม

  5. MeePooh INLOVE
    January 5th, 2010 at 15:30 | #5

    อย่าให้อะไรมาจำกัดเรากับพระเจ้าได้ เพราะพระเจ้าทรงไถ่เราแล้ว
    เราจำกัดแต่พระเจ้าไม่จำกัด

  6. January 5th, 2010 at 15:18 | #6

    แม้ร่างกายเราจะเป็นเช่นไร แต่ในพระเจ้าเรามีเสรีภาพทางด้านจิตวิญญาณ

  7. January 5th, 2010 at 15:16 | #7

    ขอบคุณพระเจ้า ในความทุกข์ยากนั้น พระองค์มิได้ทรงทอดทิ้ง แต่กลับให้ข้าพระองค์ได้อยู่ในโซ่ตรวนแห่งพระวจนะ อาเมน.

    รักพระเจ้ามากค่ะ.

Comments are closed.