วันเสาร์ที่ 2 มกราคม

อ่าน: สดุดี 25:4-10
เราอยู่กับเจ้าและจะพิทักษ์รักษาเจ้าทุกแห่งหนที่เจ้าไป – ปฐมกาล 28:15

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี ปฐมกาล 4-6, มัทธิว 2

        ทางด่วนที่วนรอบหาดทางใต้ของทะเลสาบมิชิแกนอาจเป็นเส้นทางที่แสนอันตรายได้ในฤดูหนาว ขณะที่เราขับรถกลับจากชิคาโกไปแกรนด์ แรพพิดสุดสัปดาห์หนึ่ง กองหิมะและน้ำแข็งทำให้รถเคลื่อนตัวช้า เกิดอุบัติเหตุหลายจุด ทำให้เราต้องเสียเวลาไปเกือบเท่าตัว เรารู้สึกโล่งใจเมื่อได้เลี้ยวออกจากทางด่วนไปยังถนนเส้นสุดท้ายก่อนถึงบ้าน สามีของฉันถึง์กับพูดออกมาดังๆว่า “ขอบคุณพระเจ้า ผมว่า จากนี้ผมคงไปเองได้”
        ทันทีที่พูดจบ รถของเราก็หมุน 180 องศา เมื่อรถหยุด พวกเราหัวใจเต้นแรง จินตนาการว่าพระเจ้าคงตรัสว่า “เจ้าแน่ใจหรือ?”
        ทำไมบางครั้งเราจึงพยายามจะทำตามลำพัง ในเมื่อเราสามารถเรียกหาพระเจ้าได้ทุกเวลา? พระองค์ตรัสว่า “เราอยู่กับเจ้าและจะพิทักษ์รักษาเจ้าทุกแห่งหนที่เจ้าไป” (ปฐก.28:15) และพระองค์ย้ำว่า “เราจะไม่ละท่านหรือทอดทิ้งท่านเลย” (ฮบ.13:5)
        โธมัส คาลเมอร์ส นักคณิตศาสตร์ นักศาสนศาสตร์และนักเทศน์ชาวสก็อต (1780-1847) เขียนไว้ว่า “เมื่อผมเดินอยู่ข้างทาง พระองค์ทรงเดินกับผม เมื่อผมอยู่ในหมู่ผู้คนและหลงลืมพระองค์ พระองค์ไม่เคยลืมว่าผมจะไปที่ไหน พระองค์ทรงดูแลผม และคุ้มครองผมและห่วงใยผม”
        น่าสบายใจเพียงไรที่รู้ว่าพระองค์ทรงอยู่ด้วยกับเราเสมอ เราไม่ต้องเดินทางชีวิตตามลำพัง! – CHK

เมื่อฉันเดินตามหนทางของชีวิต
องค์พระคริสต์ค้ำจุนฉันทุกวันไป
แม้หนทางคดเคี้ยวไม่หวั่นไหว
ฉันอยู่ในร่มพระคุณอันอุดม – Bradshaw

การทรงสถิตของพระเจ้าทำให้หมดกังวล