วันพุธที่ 30 ธันวาคม

อ่าน: ฮีบรู 10:22-39
ให้เราเข้าไปใกล้ด้วยความบริสุทธิ์ใจ ด้วยไว้ใจเต็มที่ – ฮีบรู 10:22

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เศคาริยาห์ 13-14, วิวรณ์ 21

        อดีตนักกีฬาคนหนึ่งปล่อยปละละเลยร่างกายของตนเองมานาน เขาจึงเริ่มกิจวัตรการออกกำลังกาย วันแรก เขาวิดพื้นหลายครั้งแล้วออกไปวิ่งเหยาะๆสบายๆ วันต่อมาเขาวิดพื้นมากขึ้น ซิตอัพนิดหน่อย แล้วออกไปวิ่งไกลกว่าวันแรก วันที่ 3 เขาออกกำลังกายและวิ่งเป็นระยะทาง 1.5 ไมล์ วันที่ 4 อดีตนักกีฬาที่กลับมาฟิตร่างกายอีกครั้งของเราตื่นเช้ามามีมอาการเจ็บคอ
        เขาจึงสรุปเอาว่า การออกกำลังกายนั้นเป็นความคิดที่ไม่เข้าท่า ถ้าสิ่งที่เขาได้รับจากการออกกำลังกายคืออาการเจ็บป่วย มันคงไม่เหมาะกับเขา
        ส่วนอีกเรื่องหนึ่ง คริสเตียนคนหนึ่งรู้ตัวว่าเขาได้ละเลยความสัมพันธ์กับพระเจ้า เขาจึงเริ่มกิจวัตรฝ่ายจิตวิญญาณโดยการอ่านพระคัมภีร์และอธิษฐาน แต่หลังจากนั้นไม่กี่วัน เขาเกิดปัญหาบางอย่างขึ้นในชีวิต เขาจะสรุปว่าอย่างไร? จะสรุปเหมือนกับนักกีฬาคนนั้นโดยตัดสินว่าการแสวงหาฝ่ายจิตวิญญาณของเขานั้นเป็นความคิดที่ไม่เข้าท่าและไม่มีประโยชน์อะไรเลยอย่างนั้นหรือ? ไม่ใช่อย่างนั้นแน่นอน
        เราไม่ได้อธิษฐานและอ่านพระคัมภีร์เพื่อให้มีชีวิตที่สมบูรณ์แบบปลอดปัญหาทั้งปวง การติดตามพระเจ้าไม่ใช่เรื่องของเหตุและผล เราแสวงหาพระองค์เพราะเราจะได้เข้าใกล้ชิดสนิทสนมกับผู้ที่สมบูรณ์แบบ การดำเนินชีวิตตามทางของพระเจ้าจะไม่ทำให้เรารอดพ้นจากความยากลำบาก (2 ทธ.3:12) แต่ชีวิตที่อุทิศถวายเพื่อที่จะรักและติดตามพระเจ้า (ฮบ. 10:22) นั้นเป็นความคิดที่เข้าท่าเสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น – JDB

แต่ละวันใช้เวลากับพระเจ้า มาเข้าเฝ้าใคร่ครวญอ่านพระคำ
จึงเผชิญชีวิตได้แม้ตกต่ำ เช้าจรดค่ำยิ่งใกล้ชิดพระเยซู – Sper

รากที่มั่นคงเกิดจากการปลูกไว้ในพระวจนะของพระเจ้าและการอธิษฐาน