วันศุกร์ที่ 25 ธันวาคม

อ่าน: ลูกา 1:26-33; 2:4-7
ฝ่ายนางมารีย์ก็เก็บบรรดาสิ่งเหล่านั้นไว้ในใจและรำพึงอยู่ – ลูกา 2:19

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เศฟันยาห์ 1-3, วิวรณ์ 16

        คืนนั้นในเมืองเบธเลเฮ็มเป็นคืนที่หนาวเย็นและเงียบสงบ เมื่อหญิงสาวผู้หวาดหวั่นได้ให้กำเนิดองค์จอมราชัน มารีย์อดทนกับความเจ็บปวดจากการคลอดลูกโดยไม่มีเครื่องมือช่วยเหลือใดๆนอกจากมืออันหยาบกร้านแบบช่างไม้ของโยเซฟคู่หมั้นของเธอ คนเลี้ยงแกะในทุ่งหญ้าใกล้ๆอาจกำลังฟังทูตสวรรค์ขับกล่อมบทเพลงแห่งคำสรรเสริญแด่พระกุมาร แต่มารีย์และโยเซฟได้ยินเพียงเสียงของสัตว์ ความเจ็บปวดของการคลอดลูก และเสียงร้องแรกของพระเจ้าในร่างขององค์พระกุมารดวงดาวบนท้องฟ้าส่องแสงในยามค่ำคืนอยู่เหนือคอกสัตว์นั้น แต่ภายในเป็นสถานที่ที่มืดทึบสำหรับผู้มาเยือนจากต่างเมืองสองคนนี้
        ขณะที่โยเซฟวางพระกุมารลงในอ้อมแขนของมารีย์ ทั้งความประหลาดใจ ความเจ็บปวด ความกลัว และความสุขใจคงจะแล่นผ่านหัวใจของเธอ เธอรู้ เพราะทูตสวรรค์ได้สัญญากับเธอว่า ทารกน้อยนี้คือ “บุตรของพระเจ้าสูงสุด” (ลก.1:32) ขณะเธอมองฝ่าความมืดไปที่ดวงตาของพระองค์ แล้วเลยไปที่ดวงตาของโยเซฟ เธอคงจะสงสัยว่าเธอจะเป็นแม่ของพระกุมารผู้เป็นเจ้าของแผ่นดินที่ไม่มีวันสิ้นสุดได้อย่างไร
        มารีย์มีหลายสิ่งที่ต้องใคร่ครวญในใจในค่ำคืนพิเศษนั้น และในปัจจุบัน เมื่อเวลาผ่านไปกว่า 2,000 ปี เราแต่ละคนจำเป็นต้องพิจารณาถึงความสำคัญของการประสูติ การสิ้นพระชนม์ และการคืนพระชนม์ของพระเยซูในเวลาต่อมา รวมถึงพระสัญญาของพระองค์ที่ว่าจะเสด็จกลับมา – JDB

องค์พระเจ้าทรงฤทธามาบังเกิด ถ่อมใจจากบัลลังก์เลิศมาโลกนี้
พระวิญญาณสถิตอยู่กับมารีย์ เธอเปรมปรีดิ์ปรนนิบัติด้วยเต็มใจ – Sper

พระเจ้าเสด็จมาอยู่กับเรา เพื่อเราจะได้ไปอยู่กับพระองค์

Read more…