วันพุธที่ 23 ธันวาคม

อ่าน: 2 โครินธ์ 9:6-15
บุคคลที่เอ็นดูคนยากจนก็อยู่เป็นสุข – สุภาษิต 14:21

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: นาฮูม 1-3, วิวรณ์ 14

        ในหนังสือเรื่อง ผู้ถูกลืม อมิตี แชลส์ ได้เล่าถึงการใช้ชีวิตของคนในยุคเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ในสหรัฐ ตัวเอกคือ “ผู้ถูกลืม” ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกคนจำนวนนับไม่ถ้วนที่ต้องตกงาน
        บทเพลงหนึ่งได้บรรยายสภาพของยุคนั้นว่า

เขาเคยบอกฉันว่า ฉันกำลังสร้างฝัน มีสันติสุข
และความรุ่งเรืองรออยู่เบื้องหน้า
แล้วเหตุใดฉันจึงมายืนเข้าแถว
เพียงเพื่อรอรับขนมปัง?
ครั้งหนึ่งฉันเคยสร้างทางรถไฟ
ฉันทำให้มันวิ่ง วิ่งเร็วกว่าเวลา
ครั้งหนึ่งฉันสร้างทางรถไฟ ตอนนี้มันเสร็จ
แล้ว ขอเงินสักบาทได้ไหม?

        เนื้อร้องของเพลงนี้เตือนใจเราว่า เศรษฐกิจที่ตกต่ำทำให้ทุกๆอย่างของผู้ใช้แรงงานที่ต้องตกงานต้องเปลี่ยนแปลง เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น เราในฐานะคริสเตียนควรจะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อผู้ที่ตกยาก
        ในกาลาเทีย 2 เปาโลและบารนาบัสไม่ลืมที่จะประกาศข่าวประเสริฐและ “นึกถึงคนจน” (ข้อ 10) เราเห็นว่าสิ่งที่เปาโลทำ คือเทศนาสั่งสอนข่าวประเสริฐและหนุนใจให้มีการช่วยเหลือด้านการเงินแก่ผู้ที่ขัดสน (กจ.11:29-30, 1 คร.16:1-3)
        ในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำ เราก็ควรช่วยเหลือผู้ขัดสนทั้งจิตวิญญาณและร่างกาย เงินบาทเดียวช่วยไม่ได้มากนัก แต่ใจที่เอื้อเฟื้อต่างหากที่ช่วยได้มาก – HDF

คนยากจนขัดสนมีทั่วไป ล้วนต้องการความใส่ใจและความรัก
จากพระเจ้าองค์ที่เรารู้จัก เพื่อจะได้พิงพักรักนิรันดร์
เราทำให้ความรักนั้นจับต้องได้ โดยส่งผ่านเราให้เขาเหล่านั้น
เป็นเช่นนี้ย่อมต้องมีสักวัน เขามาถึงรักอัศจรรย์ของพระองค์ – D. De Haan

การออกกำลังกายที่ดีต่อจิตใจ คือการโน้มตัวลงช่วยให้อีกคนหนึ่งลุกขึ้นมา

Read more…