พันธกิจมานาประจำวัน

วันจันทร์ที่ 14 ธันวาคม

อ่าน: โยเอล 2:12-17
พระเจ้าตรัสว่า “ถึงกระนั้นก็ดี เจ้าทั้งหลายจงกลับมาหาเราเสียเดี๋ยวนี้ด้วยความเต็มใจ ด้วยการอดอาหาร ด้วยการร้องไห้ และด้วยการโอดครวญ – โยเอล 2:12

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: โยเอล 1-3, วิวรณ์ 5

         ผมไม่คิดว่าความนิ่งนอนใจเรื่องรถยนต์ และไฟเล็กๆสีเหลืองที่ปุ่ม “เช็คเครื่องยนต์” ที่ปรากฏขึ้นบนหน้าปัดรถจะเป็นเรื่องใหญ่ที่ต้องแก้ไขทันที ผมรีรอ คิดว่าวันพรุ่งนี้ค่อยดู แต่พอถึงเช้าวันต่อมา ผมบิดกุญแจเพื่อสตาร์ทเครื่องยนต์ แต่รถสตาร์ทไม่ติด ปฏิกิริยาแรกของผมคือ อารมณ์เสีย เพราะรู้ว่าจะต้องเสียเงิน เสียเวลา และความสะดวกสบาย แต่ความคิดที่เกิดขึ้นต่อมานั้นเป็นเหมือนกับความตั้งใจมากกว่าว่า ผมจำเป็นต้องดูแลเอาใจใส่ไฟสัญญาณต่างๆที่พยายามดึงความสนใจของผม ซึ่งมันอาจหมายความว่า มีสิ่งผิดปกติบางอย่างเกิดขึ้น
        ในโยเอล 2:12-17 เราอ่านพบว่าพระเจ้าทรงใช้ผู้พยากรณ์โยเอลไปหนุนใจประชากรของพระองค์ให้ใส่ใจต่อสัญญาณเตือนบนหน้าปัดฝ่ายจิตวิญญาณของพวกเขา ความมั่งคั่งทำให้พวกเขาใจเย็นและนิ่งนอนใจในพันธะผูกพันที่เคยให้ไว้ต่อพระเจ้า ความเชื่อของพวกเขาได้เสื่อมทรามลงจนกลายเป็นการนับถือศาสนาเพียงเปลือกนอก และชีวิตของพวกเขาก็มาถึงความล่มสลายทางศีลธรรม พระเจ้าจึงส่งภัยพิบัติเป็นฝูงตั๊กแตนมาทำลายพืชผลของพวกเขา เพื่อทำให้พวกเขารู้สึกตัว เปลี่ยนพฤติกรรมและหันกลับมาหาพระองค์อย่างหมดใจ
        สัญญาณเตือนอะไรกำลังปรากฏขึ้นในชีวิตของคุณ? มีอะไรที่ต้องมีการปรับเปลี่ยนหรือแก้ไขโดยการสารภาพบาปและกลับใจ? – MW

รักพระเจ้าหาใช่สิ่งเลือนลาง
ที่ให้เราเดินทางตามชอบใจ
แต่นำหน้าตักเตือนชี้ทางดีให้
นำเราไปบนหนทางที่เติบโต – D. De Haan

การรู้สึกบาปคือสัญญาณเตือนของพระเจ้า