วันเสาร์ที่ 12 ธันวาคม

อ่าน: เอเฟซัส 4:17-24
ข้าพเจ้ามีความทุกข์หนักและความเจ็บร้อนในใจเสมอมิได้ขาด – โรม 9:2

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: โฮเชยา 9-11, วิวรณ์ 3

        ในชั้นเรียนพระคัมภีร์ เราอ่านออกเสียงพระธรรมเอเฟซัส 4:17-24 อลิสสาเริ่มร้องไห้ พวกเราไม่รู้ว่าทำไม อลิสสาพูดเบาๆ ว่า “ฉันร้องไห้เพราะเมื่อได้ยินพวกเราอ่านพระธรรมนี้ ทำให้ฉันมองเห็นสภาพของผู้หลงหาย พวกเขาถูกตัดขาดจากพระเจ้าและไม่รู้ตัว! ฉันฟังแล้วเศร้าใจ”
        ต่อมา คนหนึ่งในกลุ่มของเรายอมรับว่า เขาละอายใจที่เขาไม่เคยรู้สึกเศร้าใจอย่างนั้นกับผู้ที่ไม่เชื่อพระเจ้า มิหน้ำซ้ำยังเคยพูดคุยอย่างออกรสถึงวันที่พระเจ้าจะพิพากษาคนเหล่านั้น
        เปาโลอธิบายให้เราเห็นสภาพของผู้หลงหายไว้ว่า “ความคิดของเขามืดมนไป และเขาอยู่ห่างจากชีวิตซึ่งมาจากพระเจ้า อันเนื่องจากใจที่แข็งกระด้างของเขา” (อฟ.4:18) ท่านบอกว่าท่าน “มีความทุกข์หนักและความเจ็บร้อนในใจเสมอมิได้ขาด” เพราะพี่น้องร่วมชาติของท่านยังไม่ได้รู้จักกับความรักของพระคริสต์ (รม.9:1-3)
        เมื่อเราคิดถึงสภาพของผู้ที่ไม่เชื่อในพระเจ้า เราจะได้รับรู้ถึงพระทัยของพระเจ้าที่ทรงมีต่อพวกเขา “องค์พระผู้เป็นเจ้า…ทรงอดกลั้นพระทัยไว้ เพราะเห็นแก่ท่านทั้งหลายมาช้านาน พระองค์ไม่ทรงประสงค์ที่จะให้ผู้หนึ่งผู้ใดพินาศเลย แต่ทรงปรารถนาที่จะให้คนทั้งปวงกลับใจเสียใหม่” (2 ปต. 3:9) เมื่อเรากล่าวพระคำของพระเจ้าและอธิษฐานอย่างร้อนรนเพื่อผู้อื่น ตาของเราจะถูกเปิดให้เห็นความรักของพระองค์ – AMC

ขอให้ข้ามีความรักจากพระเจ้า
ห่วงวิญญาณคนอื่นเขาแสวงหา
เอื้อเฟื้อเขาร่วมทุกข์สุขใช้เวลา
เหมือนพระคริสต์เมตตาต่อผู้คน – Harrison

จงเปิดใจของท่านต่อพระเจ้า แล้วพระองค์จะเปิดตาของท่านต่อผู้หลงหาย

Read more…