วันอังคารที่ 8 ธันวาคม

อ่าน: สดุดี 51
เครื่องบูชาที่พระเจ้าทรงรับได้คือจิตใจที่ชอกช้ำ จิตใจที่สำนึกผิดและชอกช้ำนั้น – สดุดี 51:17

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: ดาเนียล 8-10, 3 ยอห์น

        ทุกชนชาติต่างมีวีรบุรุษ แต่อิสราเอลอาจเป็นชนชาติเดียวที่บันทึกเรื่องราวความล้มเหลวของวีรบุรุษของตน(สดด.51) พระธรรมสดุดีที่จับใจนี้แสดงให้เห็นชัดเจนว่า อิสราเอลจดจำความรักที่ดาวิดมีต่อพระเจ้า มากกว่าความสำเร็จในการปกครองประเทศของท่าน
        พระธรรมบทนี้นำเราไปทีละขั้นผ่านขั้นตอนการกลับใจใหม่ บรรยายถึงความคิดที่เกิดขึ้น ความรู้สึกผิดที่แสนทรมาน ความละอาย และสุดท้ายเป็นความหวังในการเริ่มต้นใหม่ อันเกิดจากการสารภาพบาปจากใจจริง
        สดุดี 51 เปิดเผยชัดเจนให้เห็นถึงธาตุแท้ของบาปคือ ความสัมพันธ์ที่ไม่ดีระหว่างเรากับพระเจ้า ดาวิดคร่ำครวญว่า “ข้าพระองค์ได้ทำบาปต่อพระองค์ ต่อพระองค์เท่านั้น”(ข้อ 4) ท่านรู้ว่าเครื่องบูชาที่พระเจ้าทรงต้องการคือ “จิตใจที่ชอกช้ำ จิตใจที่สำนึกผิดและชอกช้ำ” (ข้อ 17) ดาวิดมีสิ่งเหล่านั้น
        ในคำอธิษฐานของดาวิด ท่านมองหาสิ่งดีที่อาจออกมาจากเหตุร้ายที่เกิดขึ้นกับท่าน บางทีคนที่ได้อ่านเรื่องความบาปนี้ อาจหลีกพ้นหลุมพรางแบบเดียวกัน หรือคนที่ได้อ่านคำสารภาพของดาวิด อาจเกิดความหวังที่จะได้รับการอภัยโทษ คำอธิษฐานของดาวิดได้รับคำตอบและเป็นมรดกอันล้ำค่าของกษัตริย์ กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของอิสราเอลเคยล้มลงในบาปที่ร้ายแรงที่สุด แต่ไม่มีใครที่จะถลำลึกเกินไปกว่าความรักและการอภัยโทษของพระเจ้าจะเอื้อมถึงได้ – PY

ผู้พลาดพลั้งละเมิดรับการอภัย ไม่ต้องจ่ายค่าชดใช้ก็สุขสันต์
เมื่อมลทินบาปชั่วถูกกลบไปพลัน ต่อหน้าสวรรค์ซึ่งทอแสงแห่งเมตตา -Psalter

การสำนึกผิด เป็นดินอุดมให้การอภัยเติบโต