วันอังคารที่ 10 พฤศจิกายน

อ่าน: โรม 12:3-11
จงรักกันฉันพี่น้อง ส่วนการที่ให้เกียรติแก่กันและกันนั้น จงถือว่าผู้อื่นดีกว่าตัว -โรม 12:10

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เยเรมีย์ 48-49, ฮีบรู 7

        ตอนเย็นหลังจากที่ครอบครัวของแครอลกลับไปไม่นาน เธอเริ่มคิดว่าห้องพักผู้ป่วยที่เธออยู่เป็นที่ที่เงียบเหงาที่สุดในโลก พอตกกลางคืน ความกลัวเรื่องความเจ็บป่วยเริ่มกลับเข้ามา และความรู้สึกหดหู่โถมทับเธอ เมื่อต้องนอนอยู่บนเตียงเพียงลำพัง
        เธอหลับตาและเริ่มอธิษฐานต่อพระเจ้าว่า “พระองค์เจ้าข้า ข้าพระองค์รู้ว่าข้าพระองค์ไม่ได้อยู่เพียงลำพัง พระองค์ทรงอยู่กับข้าพระองค์ที่นี่ โปรดให้ใจของข้าพระองค์สงบและประทานสันติสุขแก่ข้าพระองค์ ขอให้ข้าพระองค์ได้สัมผัสว่าพระองค์โอบกอดข้าพระองค์ไว้”
        เมื่ออธิษฐาน แครอลรู้สึกว่าความกลัวของเธอเริ่มหายไป และเมื่อลืมตาขึ้น เธอก็ได้เห็นแววตาที่อบอุ่นของมาร์กี้เพื่อนของเธอ ซึ่งมาโอบกอดเธอไว้ แครอลรู้สึกว่าพระเจ้ากำลังกอดเธอเอาไว้แน่น
        พระเจ้ามักจะใช้ผู้เชื่อด้วยกัน สำแดงความรักของพระองค์ต่อเรา “พวกเราผู้เป็นหลายคนยังเป็นกายอันเดียวในพระคริสต์…และเราทุกคนมีของประทานที่ต่างกัน ตามพระคุณที่ได้ประทานให้แก่เรา คือถ้าเป็นการเผยพระวจนะ ก็จงเผยตามกำลังของความเชื่อ” (รม.12:5-6) เราปรนนิบัติผู้อื่น “ตามกำลังซึ่งพระเจ้าทรงโปรดประทาน เพื่อว่าพระเจ้าจะทรงได้เกียรติใน
การทั้งปวง โดยทางพระเยซูคริสต์” (1 ปต.4:11)
        เมื่อเราสำแดงความรักและความเมตตาแบบง่ายๆและเป็นรูปธรรม เราก็กำลังมีส่วนในพันธกิจที่พระเจ้าทรงกระทำกับคนของพระองค์ – CHK

พระเจ้าข้าโปรดสอนลูกให้รู้จัก
รักอย่างเช่นทรงรักไร้เงื่อนไข
พร้อมแบ่งปันผู้ขัดสนด้วยจริงใจ
ปรนนิบัติรับใช้ด้วยชีวี – Peterson

เราได้สำแดงความรักต่อพระเจ้า
เมื่อเรารักครอบครัวของพระองค์์