วันอังคารที่ 20 ตุลาคม

อ่าน: 1 โครินธ์ 13
ดังนั้นยังตั้งอยู่สามสิ่ง คือ ความเชื่อ ความหวังใจ และความรัก แต่ความรักใหญ่ที่สุด – 1 โครินธ์ 13:13

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: อิสยาห์ 59-61, 2 เธสะโลนิกา 3

        เมื่อผมถามผู้คนที่ทุกข์ลำบากว่า “ใครเป็นคนช่วยคุณ?” ไม่มีใครเลยที่พูดถึงอาจารย์ทรงคุณวุฒิจากสถาบันพระคริสตธรรมชื่อดัง หรือนักปรัชญาที่มีชื่อเสียง เราทุกคนต่างมีศักยภาพที่จะช่วยเหลือผู้ที่เจ็บปวดได้
        ไม่มีใครชี้ชัดได้ว่าเราจะต้องตอบสนองต่อผู้ที่ทนทุกข์อย่างไรจึงจะ “เหมาะสม” บางคนจะเล่าถึงเพื่อนที่ใช้ความสนุกสนานช่วยให้พวกเขาลืมความเจ็บป่วย แต่บางคนถือว่าวิธีนี้ เป็นการดูถูก บางคนต้องการการพูดคุยที่จริงใจ ตรงไปตรงมา แต่บางคนก็พบว่าการพูดเช่นนี้ ทำให้รู้สึกท้อแท้
        ไม่มียาวิเศษใดๆที่สามารถรักษาผู้ที่เจ็บปวดได้ ส่วนใหญ่แล้วคนเหล่านี้ต้องการความรัก เพราะความรักจะทำให้รับรู้ได้เองว่าเขาต้องการสิ่งใด ฌอน วาเนียร์ ผู้ก่อตั้งขบวนการอาร์คเช (L’Arche) เพื่อพัฒนาผู้พิการกล่าวไว้ว่า “ผู้คนที่บาดเจ็บซึ่งต้องทนทุกข์และเจ็บป่วยร้องขอเพียงสิ่งเดียว นั่นคือ หัวใจที่เปี่ยมด้วยความรัก และการเสียสละตนเองเพื่อพวกเขา หัวใจที่เต็มด้วยความหวังสำหรับพวกเขา”
        ความรักเช่นนี้อาจเป็นสิ่งที่ยากลำบากสำหรับเรา แต่ความรักแท้ที่เปาโลได้บอกไว้นั้น “ทนได้ทุกอย่างแม้ความผิดของคนอื่น และเชื่อในส่วนดีของเขาอยู่เสมอ และมีความหวังอยู่เสมอ และทนต่อทุกอย่าง” (1 คร.13:7)
        เช่นเดียวกับที่พระเจ้ามักจะใช้ผู้คนธรรมดาให้นำการรักษาของพระองค์มา ผู้ที่ทนทุกข์ไม่ได้ต้องการความรู้และสติปัญญา พวกเขาต้องการความ รักจากเรา – PY

เหล่าพี่น้องเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน
รักผูกพันมีสันติของพระเจ้า
เปรียบรอยยิ้มดังบทเพลงท่ามกลางเรา
ช่วยแบ่งเบาทูลวิงวอนเผื่อซึ่งกัน – Whittier

ผู้ที่มิได้สำแดงความรัก ก็ไม่อาจรักได้อย่างแท้จริง – เชคสเปียร์