ถูกดึง?
วันอังคารที่ 6 ตุลาคม
อ่าน: ลูกา 10:38-42
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: อิสยาห์ 26-27, ฟีลิปปี 2
ผลสำรวจเรื่องสิ่งขัดขวางการเจริญเติบโต จากคริสเตียนกว่า 20,000 คนใน 139 ประเทศ พบว่า คริสเตียนมากกว่าร้อยละ 40 ทั่วโลกบอกว่า พวกเขายุ่งกับงานโน้นงานนี้ “เสมอ” หรือ “บ่อยๆ” คริสเตียนร้อยละ 60 บอกว่าธุระต่างๆ ในชีวิตเข้ามาขัดขวางการพัฒนาความสัมพันธ์กับพระเจ้า “เสมอ” หรือ “บ่อยๆ” เห็นได้ชัดว่าการยุ่งกับธุระ ดึงเราไปัติ จากการสามัคคีธรรมกับพระองค์
มารธาก็ปล่อยให้ความยุ่งดึงเธอไปจากการใช้เวลากับพระเยซู เมื่อเธอต้อนรับพระองค์ี กับเหล่าสาวกเข้ามาในบ้าน เธอก็สาละวนกับการเตรียมอาหาร ล้างเท้าและการบริการ จริงอยู่ที่สิ่งเหล่านี้ต้องมีคนจัดการ แต่ลูกาพยายามจะสื่อว่าความสาละวนในการจัดเตรียมของมารธา กลายเป็นภาระที่ดึงเธอไปจากการใคร่ครวญพระดำรัสของพระเยซูและการใช้เวลากับพระองค์ (ลก.10:38-42)
แล้วเราล่ะ? เราสาละวนกับงานโน้นงานนี้ ปล่อยให้ธุระต่างๆของชีวิต และแม้แต่งานรับใช้ดึงเราไปจากการสามัคคีธรรมแสนหวานกับพระองค์หรือไม่? ให้เราขอพระเจ้าช่วยลดสิ่งที่ทำให้เราวุ่นวาย คือให้เราจดจ่อที่พระเยซู – MW
ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์ไม่อยากพลาดแม้สักนาทีที่จะได้ใกล้ชิดพระองค์ในแต่ละวัน ขอทรงโปรดช่วยให้ข้าพระองค์
อย่ายุ่งเกินกว่าที่จะอธิษฐานและอ่านพระคำของพระองค์ อาเมน
ถ้าคุณยุ่งเกินไปสำหรับพระเจ้า
คุณก็กำลังยุ่งเกินไปแล้ว
[click ขวาที่นี่ และ save as เพื่อ download มานาเสียง]
Audio Player for iPhone
……….ขอพระเจ้าเป็นที่หนึ่งที่เราจะคิดถึงเสมอ…………
ใช่ๆ ในบางครั้งเรายุ่งวุ่นวายในสิ่งที่ไม่จำเป็นที่สุด ยิ่งทำแล้วยิ่งเหนื่อย..
Save me from myself, Lord
Save me from my need
To always run my life, Lord
To control my every deed.
Save Me Save me from my pride,Lord
My focus on just me;
Help me learn to serve,Lord
Show me how to be.
Save Me Save me from the world,Lord
When tempting things entice;
Remind me of eternity With You,
in paradise.
Save Me I give my life to you,Lord
My every need you fill;
I’m resting in my faith,Lord
You saved me,
and you always will…..
ปล.ทำไมฟังแบบออนไลน์ไม่ได้หลายวันแล้ว หรืออะไรผิดปกติไปค่ะ
อ่านแล้วรู้สึกดีมาก
อ่านแล้วรู้สึกว่าต้องสำรวจตัวเองอีก เพราะหลายครั้งเราเป็นอย่างนั้นจริงๆ ยุ่งจนไม่ได้เริ่มที่พระเจ้าก่อน
อ่านพระคำตอนนี้แล้วมองย้อนมาที่ตัวเอง ซึ่งเป็นอย่างนั้นจริงๆ การงาน ธุระต่างๆในชีวิต ปัญหาหรือแม้กระทั้งความสุข ก็ทำให้เราลืมที่จะจดจ่อกับพระเยซู
ขอพระองค์ทรงยกโทษและประทานจิตใจที่กระหายหาพระองค์เหมือนกวางน้อยที่กระหายหาน้ำในทุกๆวันเวลาด้วยเถิด….