วันอังคารที่ 8 กันยายน

อ่าน: 2 โครินธ์ 1:3-11
(พระเจ้า) ทรงชูใจเรา…เพื่อเราจะสามารถชูใจ…(ผู้อื่น)…ได้ด้วยความชูใจซึ่งตัวเราเองได้รับจากพระเจ้า -2 โครินธ์ 1:4

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สุภาษิต 3-5, 2 โครินธ์ 1

        ผมถามกลุ่มนักกีฬาคริสเตียนว่า ปกติแล้ว พวกเขาตอบสนองต่อความยากลำบากอย่างไร คำตอบของพวกเขามีทั้ง กลัว โกรธ เวทนาตัวเอง ก้าวร้าว สิ้นหวัง แสดงออก อย่างหยาบคาย เฉยชา และเข้าหาพระเจ้า ผมหนุนใจพวกเขาให้วางใจว่าพระเจ้าจะทรงชูใจพวกเขา แล้วใช้พวกเขาชูใจผู้อื่นด้วย
        เปาโลก็ได้หนุนใจกลุ่มผู้เชื่อในเมืองโครินธ์ เช่นเดียวกับที่ผมหนุนใจนักกีฬาเหล่านั้น ท่านได้เตือนพวกเขาว่าความทุกข์ยากเป็นสิ่งที่ผู้ติดตามพระเยซูคริสต์ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ มีหลายคนถูกกลั่นแกล้ง ถูกจองจำ และถูกข่มเหง เพียงเพราะเขาเกี่ยวข้องกับพระเยซู เปาโลต้องการให้ชาวเมืองโครินธ์รู้ว่าท่ามกลางปัญหาเหล่านั้น พระเจ้าทรงเป็นแหล่งแห่งความช่วยเหลือของพวกเขา พระองค์จะเสด็จมาอยู่เคียงข้างเขาและช่วยให้พวกเขาตอบสนองอย่างชอบธรรม จากนั้น เปาโลได้บอกเหตุผลข้อหนึ่งในหลายๆข้อที่พระเจ้าทรงยอมให้เกิดความทุกข์ยากแล้วนำการชูใจมาสู่เรา นั่นคือ เพื่อชาวเมืองโครินธ์จะสามารถเห็นใจในความโศกเศร้าของผู้อื่นและชูใจผู้อื่นได้ (2 คร.1:4)
        เมื่อเรามีความทุกข์ ให้เราจำไว้ว่า พระเจ้าจะทรงนำการเล้าโลมใจมาถึงเราผ่านทางพระวจนะของพระองค์ ทางพระวิญญาณบริสุทธิ์ และทางเพื่อนผู้เชื่อ พระเจ้าไม่ได้ทรงชูใจเราเพื่อให้เรารู้สึกดี แต่เราได้รับการปลอบโยนจากพระเจ้า ก็เพื่อที่เราจะได้ปลอบโยนผู้อื่น – MW

เมื่อพระเจ้าปลอบประโลมคุณอย่างไร
จงส่งต่อกำลังใจถึงผู้คน
ให้เขารู้ผู้ประทานความรักล้น
คือพระเจ้าแห่งสากลของพวกเรา
– Hess

เมื่อพระเจ้าอนุญาตให้เกิดความทุกข์
พระองค์ก็ประทานการชูใจด้วย