วันอังคารที่ 28 กรกฎาคม
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 46-48, กิจการ 28
อ่าน: 1 ซามูเอล 20:12-17
โยนาธาน…รัก[ดาวิด]อย่างกับรักชีวิตของตนเอง – 1 ซามูเอล 20:17
จอห์น คริสอสตอม (347-407) เป็นนักเทศน์ที่มีชื่อเสียงในสมัยคริสตจักรยุคแรก เขามีชื่อว่า คริสอสตอม ซึ่งแปลว่า “ฝีปากทอง” เพราะคำเทศนาที่จับใจ
เขาให้ข้อคิดเกี่ยวกับคุณค่าของมิตรว่า “มิตรภาพทำให้เรารักสถานที่และฤดูกาล เช่นเดียวกับที่ดอกไม้ทิ้งกลีบสีหวานลงบน พื้นรอบต้น เพื่อนก็ทิ้งไมตรีไว้กับสถานที่ที่พวกเขาเยี่ยมเยือน เมื่อมีเพื่อนแม้ความยากจนก็น่ารื่นรมย์…ให้ดวงอาทิตย์ดับไปเสียยังดีกว่าปราศจากมิตร”
เรื่องของโยนาธานกับดาวิดแสดงให้เห็นคุณค่าของมิตรภาพ ถึงแม้ดาวิดจะถูกกษัตริย์ซาอูลผู้คลุ้มคลั่งตามล่า ดาวิดยังได้รับกำลังใจจากมิตรภาพของเขากับโอรสของซาอูล “โยนาธาน…รัก[ดาวิด]อย่างกับรักชีวิตของตนเอง” (1 ซมอ.20:17) ความสัมพันธ์ของทั้งสองก่อขึ้นจากความไว้ใจ ความเข้าใจและการหนุนใจ ดาวิดจะทนต่อการตามล่าอันอยุติธรรมนี้ได้อย่างยากลำบาก ถ้าไม่มีมิตรภาพที่มีพื้นฐานในพระเจ้าคอยหล่อเลี้ยง (ข้อ 42)
เสียงจากอดีตของคริสอสตอมและคำพยานจากดาวิดและโยนาธานเป็นสิ่งที่เตือนเราว่าเราต้องให้คุณค่ากับมิตรภาพที่พระเจ้าทรงโปรดประทานให้แก่เรา – HDF
ฉันไม่มีเงินทองแจกผู้คน
แต่ไม่เคยอับจนใจเมตตา
ขอพระเจ้าโปรดช่วยให้ฉันมีค่า
ในสายตาเพื่อนฝูงล้อมรอบกาย – Sherman
วันจันทร์ที่ 27 กรกฎาคม
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 43-45, กิจการ 27:27-44
อ่าน: วิวรณ์ 3:14-22
เรารักผู้ใดเราก็ตักเตือนและตีสอนผู้นั้น เหตุฉะนั้นจงมีความกระตือรือร้นและกลับใจเสียใหม่ – วิวรณ์ 3:19
เป็นเรื่องง่ายที่จะเปรียบพระเจ้าเหมือนไม้ตีแมลงวัน รอให้เราอยู่นิ่งๆแล้วก็ป้าบ พระองค์ทรงจัดการเราเพราะบาปของเรา แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ปรากฏในวิวรณ์ 2-3 ในจดหมายถึงคริสตจักรทั้งเจ็ด รูปแบบของจดหมายสะท้อนให้เห็นหัวใจแห่งความรักของพระเจ้าที่มีต่อคนที่หลงหาย
พระเยซูทรงเริ่มต้นจดหมายเหล่านี้ด้วยการรับรองสิ่งดีที่ประชากรของพระองค์ได้ทำไว้ ทำให้เราเห็นว่า เมื่อเราทำสิ่งที่ดีและถูกต้อง พระองค์ทรงพอพระทัย แต่พระเยซูทรงใส่พระทัยกับความผิดในชีวิตของเราด้วย คำกล่าวชมของพระองค์มักจะตามมาด้วยคำตำหนิอย่างชัดเจน การได้ยินพระองค์ตรัสว่า “แต่เรามีข้อที่จะต่อว่าเจ้าบ้าง” (2:4; ดูข้อ 14,20) ทำให้เรานั่งไม่ติด
แต่พระองค์ทรงเปิดเผยสิ่งที่เราต้องเปลี่ยนแปลงในชีวิตของเรา เพื่อเราจะไม่หลอกตัวเอง
และเพื่อช่วยให้เราเข้าถึงแก่น นั่นก็คือ การกลับใจ เมื่อพระองค์ตรัสให้คริสตจักรเหล่านั้นกลับใจ พระองค์ก็กำลังสำแดงความรักที่มีต่อบุตรที่หลงเจิ่น เป้าหมายของพระองค์ไม่ใช่การตำหนิ แต่เป็นการรื้อฟื้นพวกเขาสู่สัมพันธ์สนิทกับพระองค์
และอย่าลืมว่าจดหมายทุกฉบับจบลงด้วยพระสัญญาพิเศษสำหรับ “ผู้ชนะ” พระเจ้าทรงประสงค์จะประทานรางวัลแก่ผู้ที่ดำเนินชีวิตอันเป็นที่พอพระทัยพระองค์ วันนี้ พระองค์ตรัสกับคุณว่าอย่างไร? – JS
ใช้ชีวิตที่พระคริสต์พอพระทัย
อยู่ที่ใจเชื่อฟังและจำนน
เมื่อพระองค์เผยบาปเราทรงตรวจค้น
จงร้อนรนสารภาพและกลับใจ – Sper
วันอาทิตย์ที่ 26 กรกฎาคม
อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 40-42, กิจการ 27:1-26
อ่าน: ฟีลิปปี 2:12-18
จงทำสิ่งสารพัดโดยปราศจากการบ่นและการทุ่มเถียงกัน เพื่อท่านทั้งหลายจะไม่ถูกติเตียนและไม่มีความผิด เป็นบุตรที่ปราศจากตำหนิของพระเจ้า – ฟีลิปปี 2:14-15
ฤดูร้อนปีหนึ่งที่วงการกีฬามีข่าวฉาว ทั้งเรื่องการพนันและสารเสพติดสะพัดไปทั่วโลก นักกีฬาสองคนกลับได้รับเสียงปรบมือเพราะความประพฤติและความสำเร็จในอาชีพ
ฝูงชน 75,000 คนส่งเสียงเชียร์คาล ริปเกน จูเนียร์และโทนี่ กวินน์ระหว่างพิธีเชิญทั้งสองเข้าสู่หอเกียรติคุณเบสบอลแห่งชาติ ปี 2007 ริปเกนกล่าวว่า “ไม่ว่าเราจะชอบหรือไม่ แต่ในฐานะที่เป็นนักกีฬาเมเจอร์ลีค เราเป็นแบบอย่าง
คำถามก็คือ เราจะเป็นแบบอย่างที่ดีหรือไม่ดี? กวินน์กล่าวเสริมว่า เราไม่ใช่เพียงแค่เล่นเบสบอลเท่านั้น… คุณคือผู้รับผิดชอบ คุณต้องตัดสินใจให้ถูกและแสดงให้คนอื่นเห็นว่าจะต้องทำอย่างไร
ผู้คนกำลังมองดูเราอยู่ทุกวัน ในฐานะที่เราเป็นผู้ติดตามพระคริสต์ เปาโลท้าทายให้เรา ไม่ถูกติเตียนและไม่มีความผิด เป็นบุตรที่ปราศจากตำหนิของพระเจ้า ในท่ามกลางพงศ์พันธุ์ที่คดโกงและวิปลาส ท่านปรากฏในหมู่พวกเขาดุจดวงสว่างต่างๆในโลก” (ฟป.2:15)
การอะลุ้มอล่วยทำให้คนอื่นสับสน แต่อุปนิสัยที่ดีจะสร้างความหวังให้กับผู้อื่น เมื่อชีวิตของพระผู้ไถ่ไหลล้นออกมาจากภายในเรา เมื่อนั้นเราก็สามารถหนุนใจและนำผู้อื่นไปถึงพระองค์ได้ เราจะเป็นแบบอย่างแบบไหนให้แก่คนที่กำลังมองดูเราอยู่วันนี้? – DCM
ฉันระวังในการใช้ชีวิต องค์พระคริสต์ปรากฏผ่านตัวฉัน
มีผู้คนเฝ้ามองทุกๆ วัน พฤติกรรมวาจานั้นเป็นอย่างไร
หากวันฉันล้มลงในบาปหนา ยากจะพาคนมาถึงพระองค์ได้
ฉันเป็นบุตรพระเจ้าองค์เกรียงไกร จะไม่ให้พระนามต้องหมองมัว
– Bosch
