วันพุธที่ 29 กรกฎาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 49-50, โรม 1

อ่าน: สดุดี 73:21-28
พระองค์ทรงนำข้าพระองค์ด้วยคำปรึกษาของพระองค์ และภายหลังพระองค์จะทรงนำข้าพระองค์ให้ได้รับเกียรติยศ – สดุดี 73:24

        สมัยเด็ก กิจกรรมยามว่างที่ผมชอบก็คือการเดินไปตามลำห้วยหลังบ้าน ซึ่งเป็นเหมือนการผจญภัยครั้งใหญ่ของผม มีหินต้องกระโดดข้าม มีนกให้ดู มีเขื่อนให้สร้าง มีรอยเท้าสัตว์ให้แกะรอยตาม และถ้าผมเดินไปถึงปากอ่าว ผมจะนั่งกินอาหารกลางวันกับสุนัขพร้อมกับนั่งดูเครื่องร่อนลงจอดริมทะเลสาบฝั่งตรงข้าม
        เราจะอ้อยอิ่งให้นานที่สุด แต่ก็ไม่ได้นานนัก เพราะพ่อสั่งให้ผมกลับบ้านก่อนดวงอาทิตย์ตกดิน ในป่านั้นเงาทอดยาวและตามหุบเขา ก็มืดลงอย่างรวดเร็ว ผมได้แต่นึกอยากให้ถึงบ้านไวๆ
        บ้านของเราอยู่บนเนินเขาหลังแนวไม้ แต่จะเปิดไฟไว้ตลอดจนกว่าทุกคนในครอบครัวกลับบ้าน พ่อผมมักจะนั่งอยู่ที่ระเบียง อ่านหนังสือพิมพ์รอผมและถามว่า “เป็นไงบ้าง?” ผมก็จะตอบว่า “ก็ดีครับ แต่ได้กลับบ้านก็ดีกว่า”
        ความทรงจำเรื่องการเดินท่องริมห้วยทำให้ผมนึกถึงการเดินทางอีกอย่างหนึ่งที่ผมกำลังดำเนินอยู่ในขณะนี้ ซึ่งไม่ง่ายเสมอไป แต่ผมรู้ว่าที่ปลายทางมีพระบิดาผู้ทรงห่วงใย และมีบ้านอันเป็นนิรันดร์ของผม ผมอยากไปให้ถึงไวๆ
        มีคนรอรับผมอยู่ที่นั่น ไฟเปิดอยู่ตลอดและพระบิดาในสวรรค์ทรงรอผมอยู่ ผมคิดว่าพระองค์คงจะถามเหมือนพ่อผมว่า “เป็นอย่างไรบ้าง” และผมจะตอบว่า “ดีครับ แต่ได้กลับบ้านก็ดีกว่า” – DHR

พระเยซูรอคอยฉัน ณ เมืองฟ้า
ทรงเมตตารักฉันและจริงใจ
พระประทับบนบัลลังก์อันยิ่งใหญ่
ทรงต้อนรับวันฉันไปถึงเมืองแมน – Vandall

สำหรับคริสเตียน สวรรค์สะกดว่า บ้ – า – น