วันจันทร์ที่ 27 กรกฎาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 43-45, กิจการ 27:27-44

อ่าน: วิวรณ์ 3:14-22
เรารักผู้ใดเราก็ตักเตือนและตีสอนผู้นั้น เหตุฉะนั้นจงมีความกระตือรือร้นและกลับใจเสียใหม่ – วิวรณ์ 3:19

        เป็นเรื่องง่ายที่จะเปรียบพระเจ้าเหมือนไม้ตีแมลงวัน รอให้เราอยู่นิ่งๆแล้วก็ป้าบ พระองค์ทรงจัดการเราเพราะบาปของเรา แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ปรากฏในวิวรณ์ 2-3 ในจดหมายถึงคริสตจักรทั้งเจ็ด รูปแบบของจดหมายสะท้อนให้เห็นหัวใจแห่งความรักของพระเจ้าที่มีต่อคนที่หลงหาย
        พระเยซูทรงเริ่มต้นจดหมายเหล่านี้ด้วยการรับรองสิ่งดีที่ประชากรของพระองค์ได้ทำไว้ ทำให้เราเห็นว่า เมื่อเราทำสิ่งที่ดีและถูกต้อง พระองค์ทรงพอพระทัย แต่พระเยซูทรงใส่พระทัยกับความผิดในชีวิตของเราด้วย คำกล่าวชมของพระองค์มักจะตามมาด้วยคำตำหนิอย่างชัดเจน การได้ยินพระองค์ตรัสว่า “แต่เรามีข้อที่จะต่อว่าเจ้าบ้าง” (2:4; ดูข้อ 14,20) ทำให้เรานั่งไม่ติด
        แต่พระองค์ทรงเปิดเผยสิ่งที่เราต้องเปลี่ยนแปลงในชีวิตของเรา เพื่อเราจะไม่หลอกตัวเอง
และเพื่อช่วยให้เราเข้าถึงแก่น นั่นก็คือ การกลับใจ เมื่อพระองค์ตรัสให้คริสตจักรเหล่านั้นกลับใจ พระองค์ก็กำลังสำแดงความรักที่มีต่อบุตรที่หลงเจิ่น เป้าหมายของพระองค์ไม่ใช่การตำหนิ แต่เป็นการรื้อฟื้นพวกเขาสู่สัมพันธ์สนิทกับพระองค์
        และอย่าลืมว่าจดหมายทุกฉบับจบลงด้วยพระสัญญาพิเศษสำหรับ “ผู้ชนะ” พระเจ้าทรงประสงค์จะประทานรางวัลแก่ผู้ที่ดำเนินชีวิตอันเป็นที่พอพระทัยพระองค์ วันนี้ พระองค์ตรัสกับคุณว่าอย่างไร? – JS

ใช้ชีวิตที่พระคริสต์พอพระทัย
อยู่ที่ใจเชื่อฟังและจำนน
เมื่อพระองค์เผยบาปเราทรงตรวจค้น
จงร้อนรนสารภาพและกลับใจ – Sper

การกลับใจสร้างและฟื้นสัมพันธ์สนิทกับพระเจ้า