วันศุกร์ที่ 17 กรกฎาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี สดุดี 18-19 กิจการ 20:17-38

อ่าน: สดุดี 18:1-6
ในยามทุกข์ระทมใจข้าพเจ้าร้องทูลต่อพระเจ้า – สดุดี 18:6

        หลายวันหลังจากเกิดแผ่นดินไหวรุนแรงในซานฟรานซิสโก เด็กชายคนหนึ่งนั่งโยกตัวอยู่กลางสนามเด็กเล่น คุณครูถามเขาว่าเขาสบายดีหรือเปล่า เด็กชายพยักหน้าตอบว่า “ผมกำลังเคลื่อนไหวให้เหมือนโลกครับ ถ้าแผ่นดินไหวอีกทีผมจะได้ไม่รู้สึก” เขาอยากเตรียมตัวเองให้พร้อมเมื่อแผ่นดินไหวอีกครั้ง
        บางครั้งหลังเกิดเหตุการณ์รุนแรง เรามักจะเตรียมตัวเองให้พร้อมกับเหตุการณ์เดิมที่จะเกิดขึ้นอีก ถ้าเราเคยได้รับโทรศัพท์แจ้งข่าวร้าย ทุกครั้งที่โทรศัพท์ดังเราก็จะตระหนกและคิดว่า คราวนี้อะไรอีก?
        “แผ่นดินกำลังสั่นสะเทือน” สำหรับดาวิดผู้เขียนสดุดี หลังจากที่กษัตริย์ซาอูลพยายามจะฆ่าเขา (1 ซมอ.19:10) ดาวิดหนีและซ่อนตัว เขาคิดว่าเขาจะต้องตายและบอกกับโยนาธานเพื่อนของเขาว่า “ระหว่างข้าพเจ้ากับความตายก็ยังเหลืออีกเพียงก้าวเดียว” (20:3) ดาวิดบันทึกไว้ว่า “สายมัจจุราชล้อมข้าพระองค์ไว้ กระแสแห่งความหายนะท่วมทับข้าพระองค์” (สดด.18:4)
        ดาวิดร้องทูลต่อพระเจ้าในยามทุกข์ระทมใจ (ข้อ 6) และพบว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ให้ความมั่นคง ท่านมั่นใจได้ว่าจะทรงอยู่ด้วยทุกเวลา ท่านกล่าวว่า “พระเจ้าทรงเป็นพระศิลา ป้อมปราการและผู้ช่วยกู้ของข้าพระองค์ เป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ เป็นพระศิลาซึ่งข้าพระองค์เข้าลี้ภัยอยู่ในพระองค์…เป็นที่กำบังเข้มแข็งของข้าพระองค์” (ข้อ 2) เมื่อชีวิตเราเผชิญแผ่นดินไหว พระองค์ก็จะทรงเป็นเช่นนั้นสำหรับเราด้วย – AMC

ในพระเจ้าพระศิลาเราลี้ภัย
ยามพายุลูกใหญ่โหมกระหน่ำ
เราปลอดภัยมั่นใจพระทรงนำ
เภทภัยใดไม่อาจทำอันตราย
- Charlesworth

จงทอดสมอในพระเจ้าผู้ทรงเป็นศิลา เพื่อจะได้รอดพ้นจากพายุแห่งชีวิต