วันพฤหัสที่ 16 กรกฎาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี สดุดี 16-17, กิจการ 20:1-16

อ่าน: 1 เปโตร 4:8-11
จงตั้งมั่นอยู่ อย่าหวั่นไหว จงปฏิบัติงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้บริบูรณ์ทุกเวลา ท่านทั้งหลายพึงรู้ว่าโดยองค์พระผู้เป็นเจ้าการของท่านจะไร้ประโยชน์ก็หามิได้ – 1 โครินธ์ 15:58

        ที่ที่เรากำลังทำงานอยู่นั้นทั้งร้อน ทั้งเหม็นและสกปรก เราเดินทางมานับพันกิโลเมตรเพื่อทำโครงการต่างๆ และวันนี้เรากำลังทาสีด้านหลังของอาคารเรียนสำหรับเด็กหูหนวก ซึ่งคนที่จะมีโอกาสได้เห็นด้านนี้ของอาคารก็มีแต่คนสวนที่มาตัดหญ้า หรือไม่ก็คนงานที่ต้องมาสูบส้วมเท่านั้น
        แต่ในขณะที่อนุชนต่างขะมักเขม้นทาสีให้เสร็จ เมลิสสาให้ข้อคิดว่า “คงไม่มีใครเดินอ้อมมาเห็นด้านนี้ แต่พระเจ้าทรงเห็น งั้นเรามาทำมันให้สวยกันเถอะ” และทุกคนก็ทำ
        บางครั้งเรานั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะและคิดว่าไม่มีใครสนใจสิ่งที่เราทำ หรือยืนทำงานอยู่ในโรงงานประกอบชิ้นส่วนที่ดูเหมือนไม่มีวันสิ้นสุด บางทีเราอาจจะกำลังปลอบเด็กที่ร้องไห้จ้าในห้องเด็กเล็กของคริสตจักร หรือเราดำเนินชีวิตคริสเตียนอย่างดีที่สุด โดยไม่มีใครสังเกตเห็น
        บ่อยครั้งที่งานของเรา “อยู่หลังตึก” แต่ถ้านั่นคือสิ่งที่พระเจ้าทรงเรียกให้เราทำ เราก็ต้องทำด้วยความเต็มใจ พระเจ้าทรงเรียกให้เรารักกันและกันให้มาก (1 ปต. 4:8) เลี้ยงดูซึ่งกันและกัน (ข้อ 9) และใช้ของประทานเพื่อประโยชน์ของผู้อื่น (ข้อ 10) งานของเราคือการทำสิ่งต่างๆด้วยกำลังที่มาจากพระเจ้า เพื่อสรรเสริญและถวายเกียรติแด่พระองค์ ไม่ใช่เพื่อตัวเราเอง สิ่งสำคัญคือพระเจ้าทรงพอพระทัยในสิ่งที่พระองค์ทรงเห็นจากเรา – JDB

แม้เราทำงานรับใช้ในวันนี้
อาจไม่มีใครๆ เขามองเห็น
แต่คงความสัตย์ซื่อทุกเช้าเย็น
พระเจ้าเป็นผู้ประทานบำเหน็จมา
- Branon

ไม่มีงานรับใช้ใดที่พระคริสต์มองไม่เห็น