วันอาทิตย์ที่ 12 กรกฎาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: สดุดี 4-6, กิจการ 17:16-34

อ่าน: มัทธิว 10:16-31
เหตุฉะนั้นอย่ากลัวเลย ท่านทั้งหลายก็ประเสริฐกว่านกกระจาบหลายตัว – มัทธิว 10:31

         ในเช้าวันอาทิตย์ เราร้องเพลง “พระองค์ทรงเลี้ยงนกน้อยใหญ่” ในการนมัสการที่คริสตจักร ซึ่งเราไม่ค่อยมีโอกาส เพราะเพลงนั้นมักจะขับร้องโดยนักร้องเดี่ยว
        ในท่อนร้องรับข้อแรก ผมสังเกตเห็นเพื่อนคนหนึ่งกำลังร้องไห้อย่างหนักจนไม่อาจร้องเพลงต่อได้ ผมพอจะรู้ว่าเขาได้เจออะไรมาบ้าง น้ำตาของเขาทำให้ผมตระหนักด้วยความอิ่มใจว่า ไม่ว่าสถานการณ์ของเราจะเป็นเช่นไร พระเจ้าทรงเห็น ทรงรู้ และทรงห่วงใยเรา
        พระเยซูตรัสว่า “นกกระจาบสองตัวเขาขายบาทหนึ่งมิใช่หรือ แต่ถ้าพระบิดาของท่านไม่ทรงเห็นชอบ นกนั้นแม้สักตัวเดียวจะตกลง ถึงดินก็ไม่ได้ ถึงผมของท่านทั้งหลาย ก็ทรงนับไว้แล้วทุกเส้น เหตุฉะนั้นอย่ากลัวเลย ท่านทั้งหลายก็ประเสริฐกว่านกกระจาบหลายตัว” (มธ.10:29-31) องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่สาวก 12 คนซึ่งทรงส่งออกไปสั่งสอน รักษาโรค และเป็นพยานถึงพระองค์แก่ “แกะหลงของวงศ์วานอิสราเอล” (ข้อ 6) ทรงบอกพวกเขาว่า อย่าหวาดกลัว แม้จะต้องเจอการข่มเหงเพราะเห็นแก่พระองค์ แม้กระทั่งถึงแก่ความตาย (ข้อ 22-26)
        เมื่อสถานการณ์คุกคามกดดันเราให้สิ้นหวัง เราได้รับการหนุนใจจากบทเพลงนี้ได้ “ร้องเพลงเพราะว่าข้าชื่นใจ ร้องเพลงเพราะข้าเป็นไท พระองค์ทรงเลี้ยงนกน้อยใหญ่ ข้าจึงรู้ทรงเลี้ยงข้าด้วย” เราอยู่ภายใต้การเฝ้าดูอย่างห่วงใยของพระองค์ – DCM

แม้นชีวิตเล็กน้อยของปักษา
แม้นบุปผาพระเจ้ายังใส่พระทัย
ท้องนภาทรงแต่งแต้มสีสันให้
พระองค์ย่อมยิ่งห่วงใยดูแลเรา – Anon

เมื่อคุณมอบความกังวลไว้ในพระหัตถ์พระเจ้า พระองค์จะประทานสันติสุขในดวงใจของคุณ