วันพฤหัสที่ 2 กรกฎาคม

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: โยบ 22-24, กิจการ 11

อ่าน: ปฐมกาล 2:16-17; 3:1-8
บรรดาผลไม้ทุกอย่างในสวนนี้เจ้ากินได้ทั้งหมด เว้นแต่ต้นไม้แห่งความสำนึกในความดีและความชั่ว ผลของต้นไม้นั้นอย่ากิน – ปฐมกาล 2:16-17

        ผมเฝ้าดูคุณแม่ยังสาวคนหนึ่งพยายามจะให้ลูกวัย 2 ขวบตัดสินใจเลือก “ลูกจะกินปลาหรือไก่” เธอถามเขา เธอจำกัดตัวเลือกไว้แค่สองอย่าง เพราะเด็กชายยังเล็กเกินกว่าจะเข้าใจมากกว่านั้น ตัวเลือกมักจะมีทางให้เลือกหลากหลาย และต้องยอมให้ผู้คนปฏิเสธทางเลือกเหล่านั้นเช่นกัน
        อาดัมและเอวาเคยอาศัยอยู่ท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่ดีที่สุด พระเจ้าประทานอิสรภาพให้พวกเขากินผลของต้นไม้ทุกชนิดในสวนเอเดน ทรงขีดขอบเขตล้อมต้นไม้เพียงต้นเดียว! พวกเขามีตัวเลือก ซึ่งแทบไม่ต้องใช้สมองคิดหากจะเลือกอย่างฉลาด แต่การเลือกของพวกเขากลับกลายเป็นเรื่องเศร้า
        บางคนตำหนิพระเจ้าถึงสิ่งที่เขาเห็นว่าเป็นข้อบังคับของพระองค์ พวกเขาอาจถึงกับกล่าวโทษว่า พระองค์พยายามจะควบคุมชีวิตของพวกเขา แต่พระเจ้าประทานทางเลือกให้แก่เรา เช่นเดียวกับที่ประทานแก่อาดัมและเอวา
        ใช่แล้ว พระเจ้าทรงจำกัดขอบเขต แต่นั่นก็เพื่อปกป้องเรา ดาวิดเข้าใจในข้อนี้ เขาเขียนไว้ว่า “พระบัญญัติของพระองค์กระทำให้ข้าพระองค์ฉลาดกว่าศัตรูของข้าพระองค์…ข้าพระองค์เข้าใจมากกว่าคนสูงอายุ เพราะข้าพระองค์รักษาข้อบังคับของพระองค์ ข้าพระองค์รั้งเท้าข้าพระองค์ไว้จากวิถีชั่วทุกอย่าง เพื่อปฏิบัติตามพระวจนะของพระองค์” (สดด.119:98-101)
พระเจ้าทรงห่วงใยเรามาก จึงทรงประทานขอบเขต เพื่อให้เราได้เลือกในสิ่งที่ถูกต้อง – CPH

ขอพระเจ้าช่วยข้าทำตามพระทัย
และน้อมใจต่อสุรเสียงพร้อมจะฟัง
ไม่หลงตามคำล่อลวงที่ฉุดรั้ง
ของโลกนี้ที่ประดังมาทุกวัน – D. De Haan

พระเจ้าประทานพระบัญญัติเพื่อเติมเต็มเรา มิใช่เพื่อขัดขวางเรา