วันพฤหัสที่ 25 มิถุนายน

อ่าน: กันดารวิถี 14:1-10
ถ้าพระเจ้าพอพระทัยในพวกเรา พระองค์จะทรงนำเราเข้าไปในแผ่นดินนี้ และทรงประทานแก่เรา – กันดารวิถี 14:8

อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี

• โยบ 3-4
• กิจการ 7:44-60

        ยูจีน คัสสันส์ เป็นคนช่วยชีวิตลิงชิมแปนซี ลูกลิงจำนวนมากที่สูญเสียแม่ไปเพราะพวกค้าเนื้อสัตว์ป่า และถูกพาออกมาจากป่าทั้งที่ยังเล็กมากต้องมาใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่ในกรงที่เล็กยิ่งกว่าคุก เมื่อคัสสันส์มารับพวกมันไปอยู่ในเขตสงวนที่เขาเรียกว่า “สวนชิมแปนซี” เขามักจะพบว่าพวกมันไม่เป็นมิตรและหวาดระแวง
        “ลิงพวกนี้ไม่รู้ว่าผมเป็นคนดี” คัสสันส์กล่าวเมื่อเขาพยายามจะให้พวกมันเข้าไปในกรงที่มีขนาดเล็กกว่ากรงที่มันเคยอยู่เพื่อจะลำเลียงไปสู่บ้านใหม่ พวกมันสู้ยิบตาทีเดียว “พวกมันไม่รู้ว่าผมจะพาพวกมันกลับไปที่สวนชิมแปนซี แล้วมอบชีวิตที่ดีกว่านี้หลายเท่าให้พวกมัน”
        เรื่องที่คล้ายกันนี้ในอีกมุมมองหนึ่งที่กว้างกว่า คือ ข้อเสนอที่พระเจ้าจะปลดปล่อยเราจากการเป็นทาสของบาป ก็มักจะได้รับการตอบสนองด้วยการขัดขืนต่อต้าน เมื่อพระองค์ช่วยลูกหลานอิสราเอลออกมาจากอียิปต์ พระองค์พาพวกเขาผ่านความยากลำบากซึ่งทำให้พวกเขาสงสัยในเจตนาที่ดีของพระองค์ “ที่เราจะกลับไปอียิปต์ไม่ดีกว่าหรือ” (กดว.14:3)
        ในการเดินทางฝ่ายความเชื่อ หลายครั้งที่ “เสรีภาพ” ของความบาปที่เราเคยทิ้งไป น่าดึงดูดใจมากกว่ากฎเกณฑ์ของความเชื่อที่อยู่เบื้องหน้า เราต้องวางใจว่าขอบเขตแห่งการปกป้องที่พบในพระวจนะเป็นทางเดียวที่จะนำเราไปสู่อิสรภาพอันสูงสุด – JAL

ดูเหมือนบาปให้เสรีเรามากมาย
แต่บาปร้ายครอบงำเราทีละนิด
เสรีแท้พบได้หากติดสนิท
องค์พระคริสต์วิญญาณจิตเราผูกพัน – D. De Haan

การเชื่อฟังพระเจ้าเป็นกุญแจสู่อิสรภาพ