ฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าชีวิตฉันจะเป็นอย่างนี้ ฉันอยากแต่งงานตอนอายุ 19 ปีมีลูกสักครึ่งโหล และเป็นแม่บ้าน ดูแลลูกๆ แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น ฉันไปทำงาน แต่งงานตอนอายุสี่สิบกว่า และไม่มีลูก ฉันหวังอยู่นานหลายปีว่าพระธรรมสดุดี 37:4 อาจจะเป็นพระสัญญาที่พระเจ้ายืนยันกับฉันว่า “พระองค์จะประทานตามใจปรารถนาของท่าน”

แต่พระเจ้าไม่ได้ “ทรงกระทำให้สำเร็จ” เสมอไป (สดุดี 37:5) และบางครั้งความปรารถนาที่ไม่เป็นจริงก็ทำให้ฉันรู้สึกเศร้า ชีวิตของคุณก็อาจจะเป็นเหมือนฉันที่ผกผันไปจากที่วางแผนไว้ พระธรรมสดุดี 37 ได้ให้ข้อคิดบางประการที่อาจจะเป็นประโยชน์ (แม้ว่าจะเป็นการเปรียบเทียบระหว่างเรากับคนชั่วก็ตาม)

จากสดุดี 37:4 เราได้เรียนรู้ว่า ความปรารถนาที่ไม่เป็นจริงไม่จำเป็นต้องพรากความสุขไปจากชีวิตเรา เมื่อเรารู้จักน้ำพระทัยของพระเจ้า พระองค์จะกลายมาเป็นความชื่นชมยินดีของเรา

“จงมอบทางของท่านไว้กับพระเจ้า” (สดุดี 37:5) คำว่ามอบ (commit) หมายถึง “กลิ้ง” เฮอร์เบิร์ต ล็อคเยียร์ ซึ่งเป็นอาจารย์สอนพระคัมภีร์กล่าวว่า “จงกลิ้งทางของท่านลงบนพระเจ้า” เหมือนคนที่วางภาระที่ตัวเองแบกรับไม่ไหวลงบนไหล่ของคนที่มีกำลังมากกว่า

“วางใจในพระองค์” (สดุดี 37:5) เมื่อเราฝากทุกสิ่งไว้กับพระเจ้าด้วยความเชื่อ

มั่น เราสามารถ “สงบอยู่ต่อพระเจ้า” (สดุดี 37:7) เพราะพระองค์กำลังนำสิ่งที่ดีที่สุดมาสู่ชีวิตของเรา – AMC

สามีภรรยาคู่หนึ่งที่มีป้าซึ่งเป็นผู้สูงอายุมาอยู่ด้วย รู้สึกเป็นห่วงว่าท่านจะไม่รู้สึกสบายเหมือนอยู่บ้าน พวกเขาจึงเนรมิตห้องหนึ่งในบ้านของพวกเขา ให้เหมือนกับห้องนอนที่บ้านของท่าน เมื่อท่านมาถึง ท่านรู้สึกว่าเครื่องเรือนภาพที่แขวนบนฝาผนัง และสิ่งท่านชื่นชอบล้วนแต่ทำให้ท่านรู้สึกได้รับการ “ต้อนรับกลับบ้าน!”

ในยอห์น 13:36-14:4 เป็นเรื่องราวที่พระเยซูตรัสกับสาวกถึงการสิ้นพระชนม์ของพระองค์เพื่อเตรียมพวกเขาให้พร้อมรับเหตุการณ์นั้นเมื่อซีโมน เปโตร ถามพระองค์ว่า “พระองค์จะเสด็จไปที่ไหน” พระเยซูตรัสตอบว่า “ที่ซึ่งเราจะไปนั้น ท่านจะตามเราไปเดี๋ยวนี้ไม่ได้ แต่ภายหลังท่านจะตามไป” (ยอห์น 13:36) พระเยซูตรัสกับเปโตรโดยตรง (และหมายรวมถึงทุกคนที่ติดตามพระองค์ด้วย) ว่า “ในพระนิเวศของพระบิดาเรามีที่อยู่เป็นอันมาก ถ้าไม่มีเราคงได้บอกท่านแล้วเพราะเราไปจัดเตรียมที่ไว้สำหรับท่านทั้งหลายเมื่อเราไปจัดเตรียมที่ไว้สำหรับท่านแล้ว เราจะกลับมาอีกรับท่านไปอยู่กับเราเพื่อว่าเราอยู่ที่ไหนท่านทั้งหลายจะได้อยู่ที่นั่นด้วย” (ยอห์น 14:2-3)

สวรรค์เป็นที่ที่ผู้เชื่อจากทุกเผ่าพันธุ์และทุกชนชาติมารวมเป็นครอบครัวเดียวกัน และยังเป็นบ้านของพระบิดาของเราอีกด้วย ซึ่งในบ้านหลังนั้นพระองค์กำลังเตรียมที่ไว้ให้คุณโดยเฉพาะ

เมื่อคุณไปถึงสวรรค์และพระเยซูทรงเปิดประตูต้อนรับ คุณจะรู้ว่าคุณมาถึงบ้านแล้ว – DCM

เป็นไปได้หรือไม่ที่ความเจริญก้าวหน้าของเทคโนโลยีด้านการสื่อสาร ทำให้เราเผชิญหน้ากับคนอย่างเหมาะควรไม่เป็น? ปัจจุบันนายจ้างสามารถส่งจดหมายอิเลคทรอนิคแจ้งการปลดพนักงานได้ และผู้คนสามารถวิจารณ์คนอื่นได้บนเฟซบุ๊คและทวิตเตอร์ แทนที่จะพูดกันหน้าต่อหน้า อาจจะดีกว่าถ้าเราเลิกการสื่อสารอย่างนั้น และหันมาเลียนแบบวิธีที่เปาโล สื่อสารกับเปโตรเมื่อทั้งสองมีความขัดแย้งกัน

เปาโลต้องเผชิญหน้ากับเปโตร เมื่อท่านกลับกลอก(กท.2:11-16)เปโตรเคยสามัคคีธรรมกับพวกต่างชาติ แต่เมื่อพวกยิว(ซึ่งเชื่อว่าคนบาปจะรอดได้โดยทางพระเยซูและการรักษาธรรมบัญญัติของโมเสส)เดินทางมาถึง ท่านก็แยกตัวจากพวกต่างชาติ ท่านไม่ยอมรับพวกเขา แต่ก็ประกาศว่าเป็นหนึ่งเดียวกับพวกเขาเมื่อเปาโลเห็นความหน้าซื่อใจคดเช่นนี้ ท่านจึงเผชิญหน้ากับเปโตรด้วยความรักและความรู้สึก ที่รุนแรงต่อการที่เปโตรประนีประนอมตามระบบธรรมบัญญัติที่ไม่มีฤทธิ์อำนาจเปลี่ยนแปลงชีวิตท่านตักเตือนเปโตรอย่างจริงจังว่าพระคุณนำไปสู่เสรีภาพจากการเป็นทาสบาป และนำไปสู่การเชื่อฟังพระเจ้า

การพูดคุยอย่างเปิดอกกับพี่น้องคริสเตียนอาจเป็นเรื่องยาก แต่จะส่งเสริมให้เกิดความบริสุทธิ์และความเป็นเอกภาพ เราสามารถแสดงความรับผิดชอบต่อกันและกันด้วยการพูดความจริงด้วยใจรัก (อฟ.4:15) โดยการดำเนินท่ามกลางฤทธิ์อำนาจแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ – MW